Download de gelopen tracks (Steenwijk-Nijkerkersluis), formaat GPX
Kaartje 1-4. 21,5 km
De eerste etappe van het pionierspad gaat geheel door het 'oude land'. Na het vriendelijke plaatsje Steenwijk wat rechte wegen, dan een heerlijke grasdijk voor we bij de Wieden aankomen. De doortocht door Giethoorn is grandioos. Via de stille en onverharde oude Kerkweg komen we in Dwarsgracht wat we nog mooier vinden dan Giethoorn. We hadden de slaapplaats gereserveerd bij "vrienden op de fiets", van der Werf, die volgens de gids op de Jonenweg woont. Na 1 km te zijn omgelopen blijkt de familie aan het Jonenpad te wonen en wel in Jonen, nog wel aan de route! Het Jonenpad met schemer is een uniek stukje Nederland. Inmiddels was het al schemer geworden en hadden twee van ons zere voeten en waren dus niet zo blij met deze verkeerde informatie en hadden weinig oog meer voor de route. Gelukkig werden we door de familie warm onthaald in hun verbouwde boerderij met grandioos uitzicht en mochten degenen die nog puf hadden te gaan eten de fiets lenen. We hebben goed gegeten in de "Otterskooi"in Dwarsgracht.
Vervoer: zie hieronder
Kaartje 4-6. 19 km
Na het zelfbedieningspontje van Jonen komen we via een aantal rechte wegen in de huchtjes Leeuwte en Moespot en dan in Vollenhove, ons natuurkijk bekend van het Zuiderzeepad. en dan stappen we de Noordoostpolder in en verandert het karakter van het pad drastisch. Eerst een brede grasdijk, vervolgens komen via een sluis in een prachtig bosgebied. anders dan je zou denken van nieuwe bossen is dit bos zeer gevarieerd.. Het pad loopt langs leuke kronkelpaden, langs vennetjes en moerasjes. Via een gezellig bruggetje komen we in het tweede gedeelte van het bos, waar het duidelijk zanderiger is. Na nog een stuk weg komen we weer bij de auto, die we bij een vriendelijke boer op het erf mochten zetten.
Vervoer: De auto bij een boer bij bushalte "Mammouthweg" gezet en met twee Connexxion-bussen naar Steenwijk gegaan. Een goede verbinding
Kaartje 7-9. 21,3 km
Na een pauze van een jaar (!) hervatten we het Pionierspad. De omstandigheden waren wat minder gunstig en deze en de volgende trajecten zijn nu eenmaal geen trajecten om bijvoorbeeld 's winters in de regen of 's zomers bij grote hitte te lopen. Het zijn echt trajecten voor liefhebbers van wijdse landschappen. We zijn weer gestart bij de vriendelijke boer aan de Leemringweg. De eerste vijf kilometer lopen we over akkers langs de Enservaart. Het is een merkwaardige route over allerhande akkers en het lopen is soms lastig. Ik vond het best wel leuk, maar ik kan me voorstellen dat sommigen dit saai vinden. Dan lopen we een tijdje langs rechte wegen tot we bij het schelpenfietspad naar Schokland aankomen. Het stuk naar en over Schokland is erg mooi er zeer boeiend. Je passeert alle historische plaatsen van het eiland. In het midden konden we echte Lakenvelders bewonderen. De route in het boekje neemt een asfaltveld, maar mooier is de landweg via de stippellijn op kaartje 8. Schokland verlaten we via akkerpaden, waar helaas de bollenvelden al waren uitgebloeid vanwege de extreem lange droge, warme in het voorjaar. Uiteindelijk komen we aan het Ketelemeer, waar we lekker beschut aan de andere kant van de dijk kunnen lopen. De wind was deze twee dagen bijzonder hard, wat ook weer een voordeel is dat het niet te warm wordt. Gelukkig was de wind meestal mee. Na Schokkerhaven lopen we een stuk langs een weg en gaan dan weer een akker op. De stuk Pionierspad is tevens een deel van een kuierlattenroute. Via een een bruggetje en een plank eindigen we bij een parkeerplaatje waar ik mijn fiets heb neergezet. Met de fiets haal ik de auto op (oef, tegenwind!) en we logeren bij vrienden-op-fiets vlak bij Urk. Al met al een mooie dag met veel onverharde stukken.
Vervoer: zie tekst. 
Kaartje 9-11. 22,5 km.
Alweer stralende omstandigheden als we vanaf het parkeerplaatje langs akkers en kunst naar de dijk lopen. De dijk biedt weer een prachtig uitzicht over het water en de akkers. Je kunt onder of op de dijk lopen. Op de dijk was het wel winderig, maar het is onverhard en je hebt mooier uitzicht. Het passeren van de Ketelbrug is toch wel bijzonder, maar het is er wel druk. Na de brug is het al weer gauw rustig als we een prachtig stuk bos induiken. Meteen vallen de vele vogelgeluiden op. Dan volgt een flink stuk asfaltweg. Gelukkig hebben de wegen hier brede bermen en op een gegeven moment kun je zelfs links van de weg en de groensingel langs het water lopen. In de verte verdwijnt de A6. De brug had open gestaan en er was een enorme file. Het was interessant om te zien hoe langzaam zo'n file zich oplost! Na de asfaltweg lopen we flinke einden langs betonnen fietspaden. Soms een groensingel links en dan weer aan je rechterhand. Maar met veel fluitekruid. Wat opvalt in Flevoland zijn de vele windmolens, die best wel lawaai maken. Hun schaduwen vormen fantastische patronen op het land. Zie voor een impressie mijn filmpje op Youtube. Na de akkers volgen de weilanden en we lopen er soms midden tussen de koeiwen door. Dan komt er meer bos en we passeren de afslag Lelystad Noord. Het blijft bossig en het pad loopt rechts van de vaart (dus niet zoals op kaartje 11 links naar een soort noodbrug. Het is hier echt een alternatief stukje Flevoland. De moeite waard is het alternatieve theehuis "de Wind in de wilgen", ongeveer op nr 35 op kaartje 11. Nog een leuk stukje bos brengt ons bij het eindpunt, waar ik doorloop naar de bushalte van de Qliner (bovenste bushalte kaartje 11) en de bus neem naar de Domineesweg, waar mijn fiets staat. Dan met de fiets (wind mee!) naar de auto. Ja, ja, je wordt creatief in het verzinnen van reismogelijkheden! Al met al vinden we het een mooie etappe, de een moppert wat meer op de rechtlijnigheid dan de ander. Ik vond het zelf erg de moeite waard.
Vervoer: zie tekst
Kaartje 17-19. 12,8 km
Vanaf Lelystad wordt het Pionierspad gevarieerder. Ook het gebruik van openbaar vervoer wordt eenvoudiger. Deze route heb ik gelopen op zo'n beetje de enige dag uit de winter 2007-2008 waarop het wit was. Het is een korte etappe die makkelijk van bushalte tot bushalte te lopen is. Behalve bos en een parkachtig landschap heeft dit traject een paar extra attracties, zoals de "Zeehond", een schip gevonden op de bodem van de Zuiderzee met daarbij het tragische verhaal over de bemanning, het natuurpark en het Swifterkamp, een nagebouwde Prehistorische Nederzetting. Het is dus traject dat je elk jaargetijde kunt lopen.
Vervoer: Connexxion 154 van station Lelystad naar de Kwikstraat. Rijdt alleen door de week. Andere bussen verder van het beginpunt. Terug met Connexxion 148 van halte Natuurpark naar station Lelystad. Deze rijdt wel elke dag.
Kaartje 19-22. 23 km
Evenals een jaar terug is het weer stralend weer. Maar er is wel een verschil. Nu is het pas voor het eerst warm en zijn de bollenvelden en bermen nog niet uitgebloeid. Het is misschien wel de mooiste tijd van het jaar om deze en de volgende etappe te lopen. Het traject is 90 % onverhard. Na het vliegveld en de ANWB testbaan lopen we in een heel stil gebied. Maar wat een afwisseling. Eerst schelpenpaadjes vol fluitekruid en met weidse uitzichten op onder andere felgekleurde bollenvelden, dan het prachtige Knarbos. Dan loop je langs een akkerrand met alweer bollenvelden. Via echte grassige struinpaden bereiken we tenslotte het Horsterwold, het grootste loofbosgebied van Nederland. Het bos is zeer gevarieerd. De windmolens ontbreken ook hier niet en kunnen aardig wat geluid produceren. Ook leuk is de kunst die we onderweg tegenkomen. Wat te denken van een meerpaal tussen de bomen en een steiger midden in het gras? Kortom van A tot Z een fantastisch traject!
Vervoer: Connexxion 148 van station Lelystad naar halte Natuurpark. We hebben geslapen in Zeewolde en zijn daar zeer gastvrij onthaald door de familie Gelauf. Hun huis ligt 2 1/2 km lopen van de route.
Kaartje 22-24. 18,5 km
De route voert deze dag voornamelijk door het bos. Alleen het laatste stuk wordt wat opener en daar kijk je uit over het Nijkerkernauw, tenminste als je niet over het fietspad loopt, maar over het strand ernaast. Het contrast is groter qua drukte, vooral natuurlijk op zo'n prachtige dag als deze. Het bosgebied is zeer afwisselend en regelmatig zijn er fraaie uitkijkjes. Opmerkelijk is ook dat mijn beide wandelgenoten op deze twee dagen de ene na de andere klavertjes vier vinden. Op gegeven moment worden het zelfs klavertjes vijf! Ik vind dat toch wel zeer overdreven. Ook de kunst ontbreekt niet en we komen zelfs langs een kabouterroute waar we ijverig alle opdrachten uitvoeren. Weer een geweldige dag en mocht je het idee hebben dat het landschap in Flevoland eentonig is dan laten je deze twee etappes toch wel anders gaan denken over Flevoland.
Vervoer: Connexxion 142 van Nijkerkersluis naar station Nijkerk. Deze rijdt alleen door de week.
Kaartje 25-29. 26 km
Weer een jaar verder! We starten met veel regen, die later overgaat in een soort miezer afgewisseld met droog en we eindigen weer met regen. Eerst loopt de route langs het water, dan gaan we weer de bossen in. Waar vind je in Nederland nog een groep 'wilde' beesten die op je af komt rennen. Precies in Flevoland! Gelukkig namen ze vlak voor ons een zijpaadje, maar toen hadden we alledrie al een hartverlamming! Wild is de route dus, vooral als je de route uit de gids blijft volgen en niet de omleiding. Je moet wel eens over een boom klimmen, maar je waant je wel in de jungle. Na het bos een lang pad omzoomt door fluitekruid door een prachtige wijdsheid. Dan passeer je de A6 (even wat minder).loopt weer langs het water en duikt het volgende bos in, het cirkelbos. Daar kwamen we erachter waarom het miezerde, we liepen langs het naate pad! We wilden bij de Kemphaan eindigen, maar zagen de bus net wegrijden. Inmiddels regende het harder en omdat we geen zin haddne een uur te wachten op de volgende bus zijn we doorgelopen naar Almere Haven (Oostgriend), waar frequenter bussen rijden. Weer een mooie etappe met veel stille stukken.
Vervoer: Connexxion 142 naar Nijkerkersluis. Terug vele buslijnen van Almere Haven.
Kaartje 29-32. 17 km
Beter weer vandaag. Meer wind die de wolken wegblaast. De routre start met een niet onaardige stadswandeling door Almere Haven. Een echte havenplaats met sluis en jachthaven. Waar in Nederland kom je nog loslopende kamelen tegen. Juist, in Flevoland. Maar dan moet er wel een cirkus in de buurt zijn! Na Almere het prachtige Kromslootpark. Wat zal het er mooi zijn als de bereklauwen bloeien! Met de Hollansche brug eindigt dan de route door Flevoland. er volgt nog een mooi stuk langs Muiderberg en over de dijk naar Muiden, ons al bekend van het Zuiderzeepad. Nog even een laatste bui als we onbeschut over de dijk lopen, maar tegen de tijd dat we bij het Muiderslot zijn, zijn we al weer drooggewaaid. En we eidigen uiteraard in Muiden bij ome Ko om bij een drankje tegen elkaar te zeggen dat Flevoland toch veel mooier is dan we gedacht hadden..
Vervoer: Vele buslijnen maar Almere Haven. En ook vanuit Muiden geen probleem om thuis te komen
