Periode 1948 tot 1980

Huis aan de Mr.Arnzeniusweg in Amsterdam van mijn opa en oma

Het was niet gemakkelijk na de oorlog de draad weer op te pakken. Mijn moeder vond bij haar eigen Amsterdamse ouders nauwelijks gehoor voor de ellende die zij in de Japanse kampen had meegemaakt. Men kon zich destijds eenvoudig geen voorstelling maken van de oorlogssituatie in Nederlands-Indië. Ook was het erg moeilijk als man en vrouw weer verder te gaan met het eigen huwelijk. Er was in de oorlogstijd zo ontzettend veel gebeurd. Zowel op Java, waar mijn moeder en zus Anneke geínterneerd waren als in Engeland, waar mijn vader als marineofficier actief was in de strijd op de Noordzee tegen de Duitsers. Ik zelf werd op 23 maart 1948 in Amsterdam geboren in het St.Anna Paviljoen, onderdeel van O.L.Vrouwen Gasthuis. Als 'wederopbouwbaby' kreeg ik veel aandacht. Zus Anneke vond al die aandacht maar matig, want de japanse internering had zijn sporen bij haar achtergelaten.

Omdat mijn vader als ambtenaar verder ging bij het Ministerie van Marine verhuisden we al in 1949 naar Den Haag. We kregen een huis in het Statenkwartier toegewezen. Het hele huis zat vol marinegezinnen die allemaal na de oorlog berooid en zonder huisvesting via het Ministerie aan een woning waren gekomen. Wij woonden op de benedenverdieping. Het was een groot herenhuis.Ik bracht daar mijn jeugdjaren door. In het Statenkwartier in Den Haag woonden veel indische families en KNIL-families.

Begin jaren vijftig werden heel wat familieleden van mijn vader uit Indonesië naar Nederland gerepatrieerd. Plotseling had ik allemaal indische neefjes en nichtjes erbij en ook mijn indische opa en oma kwamen in Den Haag wonen, net als een aantal van hun kinderen. (alle correspondentie tussen mijn vader en mijn opa over die repatriëring heb ik nog in mijn bezit)

Met verjaardagen en feestdagen waren de wederzijdse opa's en oma's en mijn tante Dé (de zus van opa van den Broeke) altijd aanwezig. Heel gezellig. De indische feestjes waren uitbundig. Iedereen kon komen meeeten. En van heinde en verre kwamen tante's en ooms over die zelf allemaal lekkere indische gerechten hadden bereid en zo hun steentje bijdroegen aan de feestvreugde. Vaak werd dan gesproken over die tijd 'toen' in Indië. Banda, Jombang, Soerabaja. Als kinderen luisterden we naar verhalen die we niet helemaal begrepen.

In de periode van de jaren zestig en zeventig kwamen mijn opa's en oma's te overlijden. Oma Mien was de laatste van de vier die in 1980 overleed. Links opa en oma Van den Broeke, uit Indië afkomstig. Rechts opa en oma Triesscheijn, uit Amsterdam afkomstig.

Mijn vader overleed april 1980. Hij stierf veel te jong(66 jaar). Een portret van hem heb ik beschreven op deze pagina van deze site. Bij het opruimen van al zijn paperassen vond ik veel informatie over onze familiegeschiedenis waar ik tot dusver niet zoveel van wist.

Vervolg