Vroeg wakker op deze spannende dag, even koffie en dan naar mijn schoonzus, je kan beter niet alleen zijn op de dag van de operatie, dat adviseren ze ook in het ziekenhuis, daar aangekomen weer koffie en wachten op het eerste telefoontje. Precies op tijd wordt er gebeld en verteld dat de operatie op tijd is begonnen en dat Ron aan de hart-longmachine ligt en dat alles netjes verloopt. Om kwart voor 11 zou er weer gebeld worden. Al snel is het kwart voor 11 en ja de telefoon ging weer, alles ging netjes (ik denk dat dat voorspoedig betekend) en ze waren nog bezig met de omleidingen. Rond 12 uur zou er weer gebeld worden en inderdaad even na twaalven ging de telefoon, operatie was afgelopen en Ron was al op de IC, alles was goed gegaan. Wat een opluchting, maar zeker ook nog spanning want blijft het allemaal goed gaan. Om een uur of 3 gebeld naar de IC en alles ging gelukkig goed, Ron was al aan het wakker worden! Ze vertelden ook dat er foto's waren genomen, dat was ook leuk nieuws, zeker voor Ron! Om half 5 belde de chirurg met de mededeling dat alles goed was gegaan, ook netjes zei hij en dat er 5 omleidingen waren geplaatst. Om 5 uur weer gebeld naar de IC, Ron was wakker!!! Maar nog wel aan de beademing, alles ging goed. Eindelijk er naar toe en wat ik daar aantrof had ik nooit verwacht, Ron was van de beademing af en wakker, hij deed eerst aan gebarentaal, dat was best moeilijk om te begrijpen, hij stak zijn hand op en ik dacht dat hij bedoelde dat hij om 5 uur wakker was gemaakt, maar achteraf bedoelde hij dat hij 5 omleidingen had gekregen.Hij mocht wat praten (dat was natuurlijk wel heel zachtjes) en ging wat oefeningen doen voor zijn longen, balletjes omhoog blazen, dat ging wel bibberig hij had moeite met zijn richtinggevoel. Dorst had hij wel heel erg, hij had een bekertje met ijsklontjes en kon zo door een rietje wat drinken naar binnen krijgen, dat ging ook heel bibberig en zoeken met een beetje een dikke tong naar het rietje, ik heb hem een beetje geholpen met het rietje in zijn mond te stoppen. Ook had hij nog jeuk aan zijn neus, maar kon zijn hand haast niet bij zijn neus krijgen, hij zat er steeds naast. Met Eric had hij het nog even over morgen, een voetbalwedstrijd, niet te geloven, hij wist nog precies alles van gisteren en ook van vanmorgen vroeg tot hij naar de OK gebracht werd. Hij weet dat hij op de OK was en een kapje op zijn gezicht kreeg, toen werd het donker voor hem. Dit hadden we echt niet verwacht, je stelt je gevoel in dat de IC niet echt prettig is om te zien omdat je gewoon niet weet wat je aantreft, maar dit viel ons 100% mee!
Om een uur of negen nog even gebeld naar de IC of alles nog goed was en dat was het gelukkig, ik kreeg Ron zelfs nog aan de telefoon, even wat gekletst en daarna nog even met de verpleegkundige gepraat, alles was goed zei de zij, alle uitslagen waren goed, iets te weinig zuurstof in het bloed maar dat was niet zo erg. Om een uur of 11 nog even gebeld en gelukkig ging alles goed, de volgende ochtend kon ik om half 8 bellen, natuurlijk kun je ook ´s-nachts  bellen, maar alles ging zo goed dan is het niet nodig. Om half acht gebeld en alles was goed gegaan vannacht en ik kreeg Ron nog aan de telefoon. Om kwart voor 10 kon ik bellen of hij naar de zaal mocht. En dat mocht, om 11 uur zou hij weer naar de verpleegzaal gaan, het kamernummer wisten ze ook al, dus dat was allemaal heel goed nieuws.
Over de operatie zelf weten we niet zoveel alleen dat Ron precies om half acht in de operatiekamer was en dat de operatie om acht over acht begon en om half twaalf afgelopen was. Ook weten we dat Ron 97 minuten aan de hart-longmachine heeft gelegen en dat de opstart van zijn lichaamsfuncties gelijk goed was. Om kwart voor twaalf is Ron naar de IC gebracht. Op 20 januari moeten we eenmalig terug naar de Klokkenberg en hebben daar een afspraak met de chirurg en hij krijgt ook nog onderzoeken daar, als we daar meer details over de operatie horen, zullen we dat natuurlijk hier nog vermelden.