Infotheek chiari-achtige malformatie en syringomyelie bij de hond

 

Home

Wat kan ik doen als ik mijn hond van syringomyelie verdenk?

Wat is chairi malformatie en syringomyelie?

Documentaire ‘Pedigree dogs exposed’

Bij welke rassen komt het voor?

Zembla ‘Einde van de rashond’ / Fokverbod?

Artikelen over syringomyelie

Verhalen en achtergrondinfo van honden uit foto-overzicht

Foto-overzicht van honden met deze ziekte

Links / Forum voor eigenaren van honden met cm/sm

Beeldmateriaal

Contact / Gastenboek

 

Wat kan ik doen als ik mijn hond van syringomyelia verdenk?

 

Daar de bewustwording over syringomyelia groeit, worden meer mensen bezorgd dat hun cavalier symptomen van syringo vertoont. Dit veroorzaakt natuurlijk ongerustheid.

Als je bezorgd bent dat je cavalier syringo zou kunnen hebben, is het belangrijk geen overhaaste conclusies te trekken, maar door je dierenarts zorgvuldig andere mogelijke oorzaken voor de klachten te laten onderzoeken.

Dit zijn de stappen die je kunt zetten:

In de eerste plaats

kun je beginnen het document over de symptomen van syringomyelia (pag. 4 t/m 7), de informatie op deze site en de door dr. Mandigers vertaalde informatie van Dr. Clare Rusbridge’s Canine Chiari-like Malformation and Syringomyelia (Chiari-like malformatie en syringomyelie) (http://www.dierenkliniekdenheuvel.nl/pdf/CM_en_SM.pdf - door te lezen. Zoals het document over de symptomen aantoont, komen veel van de gedragingen die aangegeven worden als mogelijke ziekteverschijnselen voort uit normaal gedrag voor een cavalier. Het verschil zit in de ernst of de eigenaardigheid van het gedrag – een cavalier met syringo krabt niet zomaar, maar kan als een bezetene krabben, of misschien krabt hij in de lucht, waarbij zijn poot de krabbeweging maakt zonder contact met zijn lijf te maken. Bekijk ook eens de video clips van honden die syringo hebben op deze site http://www.sm.cavaliertalk.com/video/videos.html.

Wanneer je na het lezen van de documenten nog van mening bent dat je cavaliers gedrag verdacht is, dan is het tijd andere mogelijkheden dan syringo uit te sluiten.

In de tweede plaats
zal je een afspraak met je dierenarts willen maken om je zorgen door te spreken en om alle mogelijke andere redenen waarom je cavalier zich zo gedraagt uit te sluiten. Print en neem het document over de ziekteverschijnselen (pag. 4 t/m 7) en de vertaling van dr. Mandigers (http://www.dierenkliniekdenheuvel.nl/pdf/CM_en_SM.pdf) mee, als ook het behandelschema van dr. Rusbridge (http://www.veterinary-neurologist.co.uk/syringomyelia/docs/treatalgo.pdf), aangezien niet alle dierenartsen evenveel van deze aandoening afweten of zich realiseren dat, volgens wetenschappers en neurologen, het veel vaker voorkomt bij cavaliers dan bij andere rassen.

 

Wanneer je hond veel krabt, zal je dierenarts meer voor de hand liggende oorzaken willen onderzoeken, zoals vlooien, mijten (in oren en/of op het lijf), conditie van de huid of allergieën. Indien je hond pijn heeft, zal je dierenarts hem op verwondingen, rugproblemen, of ontstoken anaalklieren willen onderzoeken. Indien je hond verzwakte of stijve of pijnlijke poten heeft, zal je dierenarts willen controleren op verwondingen, patella luxatie (losse knieschijven, een bekende aandoening bij kleine rassen), heupdysplasie (een onbekende aandoening bij de cavaliers), of mogelijk epilepsie.

 

Voor veel van deze symptomen zou je dierenarts ook PSOM (Primary Secretory Otitis Media), een aandoening van het middenoor vergelijkbaar met “loopoor” bij kinderen, in overweging moeten nemen. Bij deze aandoening kan een slijmerige prop in het middenoor krabben, pijn, gehoorverlies en zelfs neurologische symptomen inclusief toevallen veroorzaken – alle tamelijk gelijkend op syringo verschijnselen. Aan het eind van het document over de ziekteverschijnselen is meer informatie over deze aandoening opgenomen.

 

In de derde plaats

Wanneer op dit punt je dierenarts geen verklaring kan vinden voor het vreemde of obsessieve gedrag of de pijn, dan is het tijd om te controleren op syringomyelia. Je zou je dierenarts moeten vragen om een doorverwijzing naar dierenkliniek Den Heuvel in Best om een MRI scan te laten maken, de enige manier om een definitieve diagnose te stellen. Dierenkliniek Den Heuvel doet dit tegen een sterk gereduceerd tarief (http://www.dierenkliniekdenheuvel.nl/home/index.html).

 

Daarna

In bovengenoemde dierenkliniek krijg je direct te horen of je hond de schedel malformatie en/of syringo heeft. Als dit inderdaad het geval is, dan kan de arts aldaar je adviseren of medicatie nodig is, en zo ja, welke medicatie. Ook kun je de scan opsturen naar Dr. Rusbridge voor beoordeling en advies, zij vraagt hier een kleine vergoeding voor. Wanneer je liever een veterinair neuroloog consulteert, dan is het aan te raden een afspraak te maken met dr. Mandigers van de Wagenrenk in Wageningen (http://www.dewagenrenk.nl/)

 

U kunt het ras helpen door een simpele daad: namelijk door het uitprinten van dit document over de symptomen van deze ziekte en door het aan uw dierenarts – of beter nog alle dierenartsen bij u in de omgeving – te geven. Veel dierenartsen zijn nog niet bekend met deze aandoening en u helpt het ras – en de individuele aangedane cavaliers – door er meer bekendheid aan te geven.

 

 

SYMPTOMEN VAN SYRINGOMYELIA

 

(Samengesteld door Karlin Lillington; met toestemming om te linken, te kopiëren, te reproduceren en te verspreiden. Dit document staat op de CKCS Syringomyelia InfoSite; http://sm.cavaliertalk.com).

 

In dit document is getracht de ziekteverschijnselen, die door met syringomyelia aangedane Cavalier King Charles Spaniels laten zien, te verzamelen. Cavaliers worden helaas, in disproportioneel hogere aantallen dan andere rassen, getroffen door syringo. De eerste symptomen (gewoonlijk is minstens één hiervan aanwezig) worden omschreven als volgt:

 

§  buitensporig veel krabben (vooral bij het lopen aan de lijn, en vaak “lucht krabben”, waarbij de hond in de lucht krabt, hetgeen tot gevolg kan hebben dat de hond op 3 poten hupt onder het lopen)

§  gevoeligheid rond de nek, kop, schouders, of achterpoten; of slapte, stijfheid en/of pijn in de poten

§  janken zonder duidelijke reden

 

Begrijpelijk kunnen zulke omschrijvingen verwarrend zijn – hoeveel krabben is buitensporig, bij voorbeeld? Sommige mensen gaan wellicht met zulke vragen naar hun dierenarts, maar velen stelden vast dat hun dierenarts onbekend of slechts vaag bekend was met syringomyelia. Dit document, dat een poging is om duidelijk te maken hoe aangedane honden zich kunnen gedragen, is een samenstelling van omschrijvingen van een hele rij symptomen van eigenaars van met syringo aangedane honden.

 

Alhoewel het verleidelijk is om bepaalde symptomen af te doen als normaal hondengedrag, zijn de echte verschijnselen van syringo kenmerkend en worden buitensporig en obsessief; de meeste aangedane honden laten vreemd gedrag zien in relatie tot bovengenoemde drie punten – terwijl de dierenarts geen andere verklaarbare reden kan vinden, voor geen van de genoemde gedragingen.

 

Hieronder zijn algemene symptomen opgesomd en dan gerangschikt op een manier waarbij elk symptoom bij meerdere honden tot uiting is gekomen. Houd in gedachten dat veel van deze symptomen ook normaal hondengedrag zijn, dus eigenaren zouden moeten letten op een reeks symptomen of een langzame verergering van één enkel of enkele verschijnselen of buitensporig gedrag. De verschijnselen openbaren zich meestal tussen de 6 maanden en 3 jaar, maar kunnen op elk ogenblik zich voordoen, zelfs bij puppies van slechts 8 weken oud. Honden die voor het 2e levensjaar symptomen vertonen, hebben de neiging ernstiger aangedaan te zijn. Honden kunnen goede periodes doormaken, waarbij de verschijnselen afnemen, en slechte periodes waarbij ze heftiger zijn of terugkomen. Veel van de symptomen doen zich voor wanneer de hond aan de lijn loopt of opgewonden is. N.b.: hoewel krabben en pijn als de sleutel symptomen worden gezien, vertonen sommige honden nooit één van deze, maar laten andere symptomen zien. Minder dan 50% van de honden vertoont het krabgedrag als symptoom, dus syringo zou niet uitgesloten moeten worden op basis van het feit dat de hond niet krabt.

Krabben

Honden vertonen vaak tot bijna continu krabgedrag aan kop, schouders of oren, vaak alleen aan één kant. Dit kan zo erg worden dat de hond zichzelf kapot krabt, of krabt en jankt van de pijn, of zich als een bezetene krabt terwijl hij op de grond ligt. Het krabben kan plaatsvinden gedurende lange “episodes” van enkele minuten per keer. Soms gaat het krabben gepaard met zichzelf bijten aan plekken, soms totdat deze helemaal ruw zijn. Soms zet het aanraken van de oren van de hond het krabgedrag in werking.

Het in de lucht krabben, een cirkelvormige krabbeweging met de achterpoot, waarbij de hond nooit zichzelf echt krabt, is een ander gebruikelijk symptoom – vaak voorkomend bij het lopen aan de lijn. Vaak wordt dit in de loop van de tijd frequenter totdat het wandelen moeilijk wordt. Dit kan lijden tot een manier van lopen, dat op het huppeltje van een konijn lijkt, wanneer de hond in de lucht probeert te krabben onder het lopen.

Als je vermoedt dat je hond syringo zou kunnen hebben, schaf zo spoedig mogelijk een tuigje aan voor het uitlaten, aangezien dit in belangrijke mate de druk op de nek die ervoor zorgt dat de honden krabben uit onbehagen, verlicht. De nek is vaak gevoelig, omdat daar bij aangedane honden de hersenen uitpuilen in de ruggengraat en daar ook de syrinxes (met vocht gevulde holtes) zich vormen in de het ruggenmergkanaal als gevolg van de druk van de hersenvloeistof.

Algehele expressie van pijn

Vaak wordt syringomyelia voor het eerst opgemerkt omdat de hond begint te janken of jammeren, zelfs gillen of krijsen, ogenschijnlijk zonder reden. Wederom gebeurt dit vaak bij het lopen aan de lijn. Periodes van pijn kunnen overgaan en dan terugkomen na een jaar of langer. Sommige periodes kunnen heftig zijn, waarbij de hond rilt en gedurende langere periodes het uitgilt van de pijn.

Vaak voelt de hond zich zo akelig en is zo gevoelig dat hij het niet kan verdragen aangeraakt te worden op plekken zoals de kop, nek of schouders of zelfs aan een complete kant van zijn lijf. Soms is de pijn zo heftig dat de hond niet opgetild of vastgehouden kan worden. De ogen kunnen pijn uitdrukken. Honden kunnen hijgen van de pijn.

Bij sommige honden kunnen veranderingen van het weer, zoals storm of een koudefront, periodes van pijn in gang zetten (sommige neurologen menen dat dit toe te schrijven is aan de veranderingen in de atmosferische druk hetgeen de druk van de hersenvloeistof beïnvloedt). Wanneer ze pijn hebben, zonderen sommige honden zich af onder tafels, stoelen of bedden. Sommige schijnen meestal ’s nachts aanvallen te hebben. De pijn kan de hond nu en dan geïrriteerd doen reageren op andere honden of mensen.

 

Zoeken van koele plekjes of rusteloosheid

Vaak zal een aangedane hond constant gaan verliggen in plaats van comfortabel te slapen, en op zoek gaan naar koele plaatsen zoals tegels of cement vloeren of zelfs buiten in de regen, hetgeen verlichting schijnt te brengen.

Zwakte in de ledematen

Sommige honden ontwikkelen een golvend, rollend loopje, dat erger kan worden. Ze kunnen gebrek aan coördinatie vertonen. Ze zakken makkelijk ineen, vallen zelfs om vanuit staan. Soms zet borstelen, verzorgen of wassen het ineenzakken in werking. Ze kunnen omvallen, vaak naar één kant, onder het spelen (als dit vaak gebeurt, epilepsie onderzoeken).

Honden kunnen moeite krijgen met opstaan, de trap op- en aflopen, en op en van stoelen en bedden springen. Ze kunnen periodes mank gaan lopen. Wanneer je ze neerzet, kunnen ze moeite hebben met hun balans te vinden. Een poot kan zwak worden.

Likken aan de voeten

Sommige honden gaan obsessief aan hun poten likken, totdat deze vaak rauw worden.

Vermoeidheid en sloomheid

Sommige honden worden erg slaperig en rusten gedurende het grootste deel van de dag en nacht, vaak met hun kop hoger gelegen, hetgeen meer comfortabel voor ze schijnt te zijn.

Naar vliegen happen, met de kop schudden, de lippen likken

Naar vliegen happen is een neurologische aandoening, waarbij de hond in de lucht hapt alsof hij vliegen probeert te vangen, en wordt bij veel honden met syringo gemeld, alhoewel het ook als een op zichzelf staand gedrag voorkomt. Honden zullen vaak met hun kop en oren schudden, heel veel geeuwen (waarschijnlijk in een poging om de druk die ze in de kop voelen weg te nemen), of buitensporig veel aan hun lippen likken.

Eten en drinken

Veel honden ondervinden ongemak bij het eten wanneer hun bak laag staat en door deze hoger te zetten, schijnt dit ongemak in belangrijke mate verlicht te worden. Sommige honden verslikken zich in het voer of weigeren te eten.

Schuren met de kop

Sommige honden beginnen als een bezetene met hun kop over de grond te schuren, van de ene zijkant naar de andere, alsof hun kop zeer doet (n.b.: normale honden doen dit met plezier, vaak voordat ze over de grond rollen). Soms “sleeën” ze met hun kop over de grond. In ernstige gevallen hebben honden hun kop helemaal rauw gewreven over de vloer.

Graven of schuiven

Sommige honden beginnen bezeten aan kleden of meubels te graven, vooral wanneer zij een periode van pijn hebben meegemaakt. Ze kunnen langs de hele bank rennen, zichzelf ertegen aanduwend. Wederom, dit gedrag is normaal bij veel honden; met syringo honden is deze bezigheid maniakaal en een uitdrukking van pijn.

In cirkeltjes lopen

Sommige honden beginnen in cirkelvormige patronen te lopen.

Beschadiging van zenuwen, stijfheid, aanvallen

Dit kan honden op veel manieren treffen; verlies van gevoel, gehoor of spierkracht. Sommige honden hebben neurologische problemen met hun ogen. Zenuwbeschadiging lijkt zich progressief te ontwikkelen bij deze aandoening, alhoewel sommige honden weinig of geen zichtbare schade hebben terwijl anderen ernstige schade hebben. De chirurgie schijnt de progressie van dergelijke schade te stoppen, maar zal bestaande schade niet ongedaan maken.

Sommige honden ontwikkelen een stijve nek, rug en/of poten. In ernstige gevallen kan de nek verstijven en permanent naar rechts of links buigen (“nek scoliosis”), of het hele lichaam kan zich in een “C” vorm buigen als de hond rent. Het hoofd kan permanent naar de ene of de andere kant hellen. De hond kan met zijn hoofd gaan trillen. Sommige honden krijgen aanvallen, in sommige gevallen, enkele per dag en vaak zeer ernstige.

Houd in gedachten:

Veel genoemde symptomen hebben niets te maken met syringomyelia, dus het is belangrijk voor een dierenarts andere mogelijkheden eerst uit te sluiten, inclusief PSOM (primary secretory otitis media), of “loopoor”, hetgeen vergelijkbare symptomen veroorzaakt en vaak voorkomt bij cavaliers. Allergieën voor veel dingen, inclusief voor voedsel, kunnen er ook voor zorgen dat honden hun koppen over de grond wrijven. (Echter, veel honden met syringomyelia krijgen de diagnose “allergie” en worden veel te lang behandeld met diëten, die natuurlijk geen enkele verbetering geven.) Oorinfecties, oormijt, huidaandoeningen en huidirritaties zoals mijten of vlooien kunnen ervoor zorgen dat een hond obsessief krabt of met de kop en de oren schudt. Het is een goed idee om meer voor de hand liggende mogelijkheden eerst uit te sluiten voordat onderzocht wordt of een hond syringo heeft. Echter, vroegtijdige behandeling is ook belangrijk. Stel niet uit een hond naar een goede dierenarts mee te nemen – bij voorkeur iemand die bekend is met de aandoening, wanneer het erop lijkt dat hij syringo heeft. Zelfs een paar weken wachten kan resulteren in permanente neurologische schade aangezien de gezondheid snel achteruit kan gaan bij ernstig aangedane honden.

 

Meer informatie over PSOM:

Primary secretory otitis media in the Cavalier King Charles spaniel: a review of 61 cases

Auteurs: Stern-Bertholtz W.; Sjöström L.; Wallin Håkanson N.

Bron: The Journal of Small Animal Practice, Volume 44, Number 6, 30 June 2003, pag. 253-256 (4).

Uitgeverij: BVA Publications

Uittreksel:

61 Gevallen van primary secretory otitis media (PSOM = middenoorontsteking) werden gediagnosticeerd bij 43 Cavalier King Charles spaniels over een periode van 10 jaar. De voornaamste conclusies waren tekenen van middelmatige tot ernstige pijn in de kop of het nekgebied, en/of neurologische tekenen. De diagnose werd gesteld door onderzoek van het trommelvlies en middenoor met behulp van een operatiemicroscoop onder volledige narcose. Een uitpuilend, maar intact, trommelvlies werd in de meeste gevallen gevonden. Door een gaatje te maken in het trommelvlies, werd een zeer kleverige, slijmerige prop gevonden, die het middenoor opvulde. Behandeling, bestaande uit verwijdering van de slijmprop, spoelen van het middenoor en lokale en plaatselijke medische therapie, moest herhaald worden tussen de één en vijf keer. De prognose was in alle gevallen goed. PSOM is een belangrijke kenmerkende diagnose bij Cavalier Kling Charles spaniels met pijnverschijnselen aan kop, nek, en/of neurologische aanwijzingen. het trommelvlies.

 

Met dank aan Ingrid van de Koppel die deze vertaling heeft gemaakt van informatie op de site www.sm.cavaliertalk.com