"De Apenhof"
Stichting landelijk opvangcentrum 
voor uitheemse diersoorten

Schoutenstraat 12
3771 CJ  Barneveld
The Netherlands
Telefoon +31 342 414784
Fax         +31 342 408040
giro : 36 69 888
De.Apenhof@chello.nl

Home Up Wat doen we? contacten Organisatie Nieuws Dierenverhalen Links en Het Weer Lokatie                                       

                                                                              CoCo

Home
Up
Apen
Nertsen
Leguanen
Boommarters
Wilde Dieren
Toekans
Slangen
NSHD
KGB
Chinchilla

 

 

 

Papegaaien jaloezie en heimwee

Afgelopen zomer werd hij hier binnen gebracht. Zij naam is Coco. Coco is een geelvoorhoofd amazone. Deze papegaaiensoort is als huisdier erg populair. Coco heeft 26 jaar bij een familie in Den Haag gewoond. Zijn bazin kwam hem zelf brengen. Als negenjarig meisje had zij Coco gekregen. Coco was voor haar volledig tam. Ze kon hem zo uit de kooi halen en Coco liet zich graag door haar kroelen. Coco praatte ontzettend veel en duidelijk. Zijn bazin had het er erg moeilijk mee om hem af te staan.
Ze was intussen getrouwd en had een dochtertje gekregen, Dat was voor Coco niet te aanvaarden en begon erg lelijk te doen. Als hij uit zijn kooi was mocht de baby niet in de huiskamer komen, want dan ging hij in de aanval. Ook begon hij zijn bazin stevig te bijten, iets wat hij voordien nooit deed. Dat was de reden dat hij weg moest. Coco kon de aandacht van de bazin niet met de baby delen.
Coco heeft het de eerste tijd hier erg moeilijk gehad. Hij kon maar moelijk wennen aan zijn nieuwe omgeving. De eertse dagen praatte hij nog wel als iemand aandacht aan hem besteedde maar dat werd steeds minder. Alleen Fleur kon hem de eerste weken nog aan het praten krijgen. Coco begon steeds minder te eten en had het duidelijk niet naar zijn zin. Ook nadat wij hem bij een soortgenootje hadden gezet bracht dat geen verandering in zijn gedrag. Coco begon te kwijnen. Natuurlijk grepen we in, want een papegaai kan doodgaan van heimwee.
Wij namen Coco mee naar de huiskamer in de hoop dat hij zich prettiger zou voelen. Even leek dat te helpen maar een paar dagen later zat hij weer doodstil in een hoekje zonder te eten. Teneinde raad hebben we toen nog maar een papegaai in huis gehaald. Veel verschil maakte dat niet maar hij begon wel weer te eten. Na enkele weken begon Coco belangstelling te krijgen voor zijn soortgenoot en konden we opgelucht adem halen. Toen beide vogels goed met elkaar omgingen hebben we ze terug geplaatst in de voliere, daar zitten ze nu met z'n drieen en dat gaat heel goed.

Coco heeft het nu wel naar zijn zin. Hij praat weer volop, vooral als Fleur hem vraagt of hij een sinaasappel wil. Dan roept "je moet hem wel pellen"

top

 

Send mail to  webmaster j.sintnicolaas@chello.nl with questions or comments about this web site.
Copyright 2000 Stichting landelijk opvangcentrum voor uitheemse diersoorten "De Apenhof"
Last modified: maart 06, 2001