19 januari 2011

NEC – DZV 2

 

Bible Belt

 

Ik heb helemaal niets met religie. Komt waarschijnlijk omdat ik vroeger naar de kerk moest, op zondag. Terwijl de dominee zijn donderpreek hield, mochten wij een trap op naar de Zondagsschool. Daar werden we op dezelfde manier bestookt als onder ouders, maar dan wat kindvriendelijker. Doordeweeks zat ik op de School met den Bijbel zat, zo ongeveer de enige openbare basisschool in het katholieke Venlo. Nou, die bijbel ken ik ondertussen wel. Nu ik na vele jaren enigszins thuis ben in de geschiedwetenschappen, blijft er van die hele bijbel weinig over. In de grond is de boodschap goed, het gaat immers om medemenselijkheid, maar het hele verhaal hangt aan elkaar van leugens en valse interpretaties. Wie dat niet ziet, is blind. Dat fenomeen, de volstrekte afwezigheid van relativeringsvermogen en gezond verstand, noemen ze ook wel: geloof.

 

Nu waren wij vroeger ‘slechts’ Nederlands Hervormd, waar de opvoeding nog maar een milde vorm van religieuze hersenspoeling was. De gereformeerden zijn er veel slechter aan toe. Daar regeert het geloof als een dictator. Je wordt afgeleerd om te genieten van het leven, want je leeft in soberheid voor een plekje in het hiernamaals. Ik ken een aantal leeftijdgenoten die weliswaar aan de beklemming thuis zijn ontworsteld, maar nog altijd het gevoel hebben dat er iemand over hun schouder meekijkt. Ze zullen nooit vrij zijn.

 

Dwars door Nederland, van Zeeland tot Overijssel, ligt een brede gordel waar gereformeerden wonen, de Bible Belt. Die brede zone onmenselijkheid ligt vlakbij Nijmegen. Waar Nijmegen nog bekend staat als de meest noordelijke stad van het Bourgondische zuiden, wordt het kil aan de andere kant van de Waal. Dodewaard, onze speelstad van afgelopen woensdag, ligt middenin de Belt. We gingen er dan ook heen met enige lood in de schoenen. De hal van DZV ligt achteraf op een naargeestig bedrijventerrein, waar de vreugde van het leven zorgvuldig is uitgebannen. Wat ook niet hielp is dat we maar met z’n vijven waren (Jeroen was spoorloos) en dat we in Dodewaard al twee keer roemloos ten onder waren gegaan. De laatste keer gebeurde dat na een ‘Godverdomme scheids’ van Patrick. Het is duidelijk dat met de Heer niet te spotten valt.

 

(Het is overigens heel makkelijk om aan te tonen dat ‘geloven’ onzin is. Als twee voetbalteams van te voren de hulp inroepen van God, zal er toch maar hoogstens één van de twee worden gehoord. In dat geval zou God dus partijdig zijn, wat natuurlijk niet kan bij de vredelievende Vader. De winnende voetballers zien zich echter in hun geloof gesterkt, maar de verliezende partij zal niet meteen het geloof als onbruikbaar terzijde werpen, of erger nog, het hun verlies interpreteren als een hemelse straf. Hetzelfde zie je nog extremer bij schaatsen, waar bekeerlingen als Chad Hedrick en Cindy Klassen menen dat ze geholpen worden door religieuze krachten, terwijl hun opponenten het zonder goddelijke steun moeten doen, maar wel harder schaatsen.)

 

Gelukkig voor ons dook Jeroen op het laatste moment op en waren we toch met z’n zessen. Het aantal bij de tegenstanders bleef daarentegen steken op vijf. Daar hadden we een duidelijk voordeel bij. Zonder religieuze doping rolden we ons favoriete spel uit over de stroeve Betuwse vloer: laten komen en op het juiste moment toeslaan. Vooral Remco had het op zijn heupen, onderschepte veel aanvallen en kreeg genoeg ruimte voor zijn loopacties. Hij zag zijn flegmatieke spel bekroond met drie fraaie goals. Voor Patrick was er gelukkig weinig aanleiding om te vloeken, hoewel de teller bij hem bleef steken op slechts één doelpunt. Erik prikte er drie in en ook Paul en Jeroen vonden een keer het net. Einduitslag: 9-2. Na twee verliespartijen eindelijk weer een overwinning.

 

Met enige opluchting verlieten we de donkere Bible Belt en kwamen weer veilig thuis in Trianon. De toorn des Heeren was uitgebleven – hoewel het teveel was geworden voor Patrick, die geheel tegen zijn gewoonte de naborrel meed en vluchtte in de nacht. De overgeblevenen klonken welgemeend op de wedergeboorte van ons team.

 

Godverdomme, we kunnen weer winnen!

 

Paul