14 september 2010

Krayenhof 1 - NEC 1 (beker)

De truck met de hoed


Toen bowler Heathfield Harman "HH" Stephenson in 1858 in een cricketwedstrijd met drie opeenvolgende ballen drie wickets nam (drie keer die opgestapelde houtjes omgooide) hield het publiek een collecte op de tribune. Dat was in die tijd een gebruikelijke actie na een opmerkelijke prestatie. Van het opgehaalde geld werd een hoed voor HH gekocht. Sindsdien wordt een driedubbele score in het cricket, en vervolgens in andere sporten, een hattrick genoemd.
De beroemdste hattrick is die van Geoff Hurst in de WK-finale van 1966. De Engelsman scoorde driemaal in de wedstrijd tegen West-Duitsland, waarvan twee in de verlenging. Hoewel, Hurst heeft later toegegeven dat zijn tweede goal via de onderkant van de lat op de doellijn stuiterde en niet erachter, zoals de Zwitserse scheidsrechter van dienst Dienst en diens Russische assistent, die toen nog gewoon grensrechter genoemd werd, dachten. De Duitsers kregen pas tijdens de afgelopen WK revanche, toen het schot van Lampard wel via de lat achter de lijn terecht kwam, maar niet als geldig doelpunt werd gezien.
Ik herinner me ook vijf goals van de vroeg kalende spits Ruud Geels voor Ajax tegen Feijenoord, toen nog met lange IJ. Bij een kopgoal bleef hij zo lang in de lucht hangen, dat Newton zich moet hebben omgedraaid in zijn graf om zijn gravitatiewet te verscheuren. Geels werd later bekend met reclame voor haarimplantaat, waar Dick Advocaat zijn voordeel mee heeft gedaan.
Onze Patrick scoorde ook eens een zootje goals tegen Lindenholt, resulterend in een mooie kop in de maandageditie van De Gelderlander: Spierts heeft aan een half uur genoeg.

Zelf had ik nooit het genoegen om driemaal toe te slaan in één wedstrijd. Nu werd dat op het veld van een voorheen dynamische middenvelder niet verwacht en in de zaal bewaak ik vooral de tegenstanders, die er wel een stuk of drie willen maken. Maar dinsdag was het dan eindelijk zover. Eigenlijk onverwacht, na opnieuw hartritmeproblemen en een cardioversie, maakte ik bij een 1-3 achterstand (doelpunt Pat) na een Bergkampachtige (volgens Sjoerd) draai en een 1-2-tje met Erik de aansluitingstreffer (hoe germanistisch wil je het hebben?). En op aangeven van Cas de 3-3 en de 4-3. De truck met de hoed was geslaagd! Remco maakte aan alle onzekerheid een eind door 5-3 binnen te punteren.

Mijn geluk kon niet op, dacht ik, maar toen bleek dat ik geen zuivere hattrick had gemaakt, omdat de rust de reeks had onderbroken. Terwijl we niet eens van kant hadden gewisseld, want de scheids vond dat gesleep met tassen, flessen en andere hulpstukken terecht overbodig. Bovendien konden de geblesseerd geraakte Paul en Wim zo rustig blijven zitten. In Trianon vertelde Patrick dat geluk inderdaad wel op kan. Volgens de gelukskunde stijgt je geluksgevoel met het stijgen van je inkomen, tot de € 58.000,= (bruto per jaar) is bereikt. Daarna word je alleen maar meer tevreden. Gelukkig maar. Was het toeval dat de IPhone van Pat geen internetverbinding kon maken, omdat iets vaags als 3G ontbrak?

Gerard