7 september 2010

NEC – Orion 6 (beker)

 

Challenge

 

Vorige keer kwam het al ter sprake: het WK 2010 in Zuid-Afrika. Wat ons is bijgebleven, is niet alleen het matige niveau van de landenteams en de karatetrap van Nigel de Jong, maar ook de opvallende scheidsrechterlijke dwalingen. Het begon al bij de toelating van Frankrijk tot de WK, wat nooit had gemogen na de handsbal van Henry tegen Ierland. Ook tijdens de WK zelf stapelden de blunders zich op: toegekende goals dankzij niet bestraft buitenspel, afgekeurde goals dankzij onterecht afgefloten buitenspel, en het hoogte- dan wel dieptepunt: de goal van Engeland tegen Duitsland, duidelijk achter de lijn maar niet gezien door het arbitrale trio. Als de roep om multimediale hulpmiddelen nog niet groot genoeg was, is dit wel het ultieme bewijs. Er moet nu iets gebeuren! Op z’n minst moeten we beginnen met het meest eenvoudig: camera’s in de goals.

 

Maar Blatter en zijn FIFA-maffia hielden de kaken stijf.

 

De FIFA wil dat voetbal afhankelijk blijft van dwalingen. Volgens deze kromme redenering zou dat de aantrekkelijkheid van het spel – en dus ook de inkomsten, want daar gaat het uiteindelijk om – verhogen. Kennelijk kijken ze nooit naar American Football, ijshockey, rugby of tennis, want dan hadden ze meteen gezien dat zo’n videobeslismoment een extra spanningsmoment creëert. Goud waard.

 

Het deprimerende conservatisme van de FIFA heeft onlangs onverwacht steun gekregen van enkele topcoaches, onder aanvoering van Martin Jol en luis-in-de-pels Morinho. De trainers zijn ook tegen cameratoezicht in de goal. Waarom? Omdat het te duur is en omdat het toch eigenlijk niet of nauwelijks nodig is – afgelopen tien jaar slechts twee keer, volgens de heren. Dat maakt zo’n investering niet rendabel. Een schandalige redenering! Alsof je weigert om een land ontwikkelingshulp te geven, omdat er nog veel meer arme landen zijn die niets krijgen. Je moet het ook zien als een begin: als het gebruik van videohulpmiddelen bevalt, kun je het eventueel uitbreiden naar andere competities en – eindelijk – ook naar andere spelmomenten. Elk team twee challenges per speelhelft en je zult zien dat niet alleen de wedstrijd veel eerlijker verloopt, maar ook de frustratie af zal nemen. De FIFA dweept toch met Fair Play? Laat dat dan ook maar zien! Juist in een door geld gedomineerde bedrijfstak als het voetbal is het goed om te investeren in de geloofwaardigheid van de sport. Logisch dat kleinere clubs wat huiverig zijn voor zo’n investering, maar je moet toch minimaal dit systeem toepassen bij het WK, het EK en de Champions League. Niet alleen vanwege sportieve redenen, maar als penningmeester zou ik ook heel onrustig worden bij het idee dat twee centimeter over de doellijn meteen een winst- of verliespost van miljoenen euro’s kan betekenen.

 

Op het niveau van NEC 1 valt de sportieve schade van een onterecht toegekende of afgekeurde goal nog wel mee. Winst of verlies hangt niet af van één goaltje, en bovendien zijn de belangen ook wat kleiner. Zeker in het bekertoernooi, dat dwaze, nutteloze KNVB-aanhangsel dat hardnekkig parallel blijft lopen aan de reguliere competitie. Geen lol aan, zo’n toernooi, het eindigt altijd met een verliespartij. Slechts één keer zijn we ver gekomen, in de halve finale tegen Beuningse Boys, als ik het mij goed herinner. Het was ook de enige keer in twintig jaar dat we relatief veel publiek hadden. Allemaal fans uit Beuningen. We verloren kansloos.

 

Het bekertoernooi begint tegenwoordig om een of andere vage reden met een poule van vier, waarvan er maar één doorgaat naar de volgende ronde. Na ons verlies van vorige week zijn we dus eigenlijk al uitgeschakeld. De wedstrijd tegen Orion 6 (ook al een 4e-klasser) had dus ook niet meer gewicht dan een aangenaam tijdverdrijf. De jongens van Orion – met tweelingbroers van Richard Knopper en Maarten Ducrot in hun gelederen – maakten flink wat meters, maar bakten er verder weinig van. We liepen eenvoudig uit naar 5-1, lieten ze nog heel sportief terugkomen naar 5-4, maar scoorden daarna nog lekker demotiverend de 6-4. Of was het nu een opluchting?

 

Gelukkig gaat het nergens over.

 

Paul