28 oktober 2009

NEC – SCE 4  2-2

 

Eerlijk

 

Waar is hij gebleven, de eens zo robuuste verdediger van NEC? Nee, we hebben het nu eens niet over Paul Haaster, maar “The Living Legend” Cees Lok, van 1988 tot 1998 voetballend als prof voor NEC. Ook vaak als spits opgesteld trouwens en goed voor 57 doelpunten in 230 competitiewedstrijden. In 2004-2005 hoofdtrainer van Nijmeegse hoofdmacht, de functie die hij begin december 2005 onverwacht neerlegde. Een Sinterklaassurprise. Later verklaarde hij dat hij met verschillende mensen binnen de club niet meer door één deur kon, maar na ons 2-2 gelijkspel tegen SCE 4 meldde Erik wat er echt aan de hand was. Onze sympathieke schakelspeler, doorgaans zeer goed geïnformeerd over voetbal en zijn randverschijnselen, vertelde dat de vrouw van Cees Lok indertijd een relatie had met één van de contractspelers van NEC. Een simpele Google-zoekactie leert ons dat het om Saïd Boutahar gaat, de elegante linkspoot, nu weer spelend voor Willem 2 (hoewel ook de naam Edgar Barreto wordt genoemd). Of Boutahar het nog steeds doet met de voormalige mevrouw Lok is onbekend.

 

Hoe zou Lok achter het overspel van zijn vrouw zijn gekomen? Ordinair betrapt? De aftershave van Boutahar in de nek van zijn vrouw geroken? SMS-jes in de telefoon van mevrouw Lok gelezen? Briefjes in haar handtasje? Of heeft zij het hem op een dag gewoon verteld? “Cees, ga even zitten. Ik moet je wat vertellen: Niet alleen het linkerbeen van Boutahar is heel vaardig …”

 

Is eerlijkheid in dit geval de beste optie? Wat zouden wij doen? Nee natuurlijk, wij gaan niet vreemd, maar stel. Wat niet weet, wat niet deert, kun je denken. Je houdt je mond met kans op knagend schuldgevoel door de ultieme leugen. Maar je huwelijk is gered en in de loop van de tijd lijkt er niets meer aan de hand te zijn geweest. Biecht je alles eerlijk op dan kan er een diepere vorm van vertrouwen en liefde ontstaan, of je huwelijk is naar de knoppen.

 

Wat de keeper van SCE 4 zou doen is na dinsdag duidelijk. Bij een 2-2 stand liet hij een slap balletje van Patrick via zijn been over de doellijn rollen. Je zag de teleurstelling in zijn lichaamstaal, maar voor de vorm dook hij de bal achterna en grabbelde hem achter de lijn vandaan. Toen veranderde zijn houding: daar stond opeens een zelfverzekerde doelman, die uiteraard zijn aanstaande blunder had voorkomen door de bal ruim vóór de lijn onder controle te krijgen. Weinig geloofwaardig, vonden wij, aangezien de bal zeker een halve meter óver de lijn was, maar de weifelende scheidsrechter trapte er in. Geen drie punten voor ons dus, die we gezien ons moeizame spel misschien ook niet verdiend hadden, maar qua rechtvaardigheid wel. Wat overbleef was toch het goede gevoel dat we een 0-2 achterstand hadden rechtgezet met twee goede goals. Een klassieke Spierts-passeerbeweging, afgerond met een scherp schot in de verre hoek en een punter van Erik hoog in de korte hoek. Toch wel wat anders dan het tweede SCE-doelpunt, waarbij Sjoerd de bal tegen een tegenstander aanschoot, die de hem (de bal) in het lege doel kon lopen. Ook vervelend dat Casper in de warming-up moest afhaken met een kuitblessure en Jan en Gerard slechts op halve kracht konden meehobbelen.

 

In Trianon had Erik zijn opzienbarende verhaal nog niet gedaan of er klonk een oude song uit de luidsprekers, die Paul met zijn Ipod opving en na enig denken wist dit vernuftige apparaatje titel en artiest op te hoesten.

 

“Honesty is such a lonely word.


Everyone is so untrue.


Honesty is hardly ever heard

And mostly what I need from you.”

 

In 1979 wist Billy Joel het al, eerlijk duurt niet het langst.

Maar zou de SCE-doelman goed geslapen hebben?

En zou Cees Lok anders ooit technisch manager van F.C. Twente zijn geworden?

 

Gerard