20 oktober 2009

NEC – UniZVV 4   6-5

 

Het voetbalshirt

 

Elke keer als we tegen een team van UniZVV spelen, overkomt mij minstens eenmaal een moment van verwarring over wie onze tegenstanders zijn, en wie mijn teamgenoten. Dat komt natuurlijk omdat we zelf jarenlang in de shirts van UniZVV hebben gevoetbald. Eenzelfde soort verwarring kan optreden als je reserveshirts aandoet omdat de tegenstander hetzelfde kleur shirt heeft. Uit je ooghoeken zie je een medespeler vrijstaan, waarna je voet net iets sneller is dan het besef van de juiste shirtverdeling. Te laat, de bal is al onderweg. Wat ook al niet helpt is dat wij als reserveshirts ons oude UniZVV-outfit gebruiken. Soms zien wij er dus uit als de tegenstanders die wij in andere wedstrijden tegenkomen. Zo ontwennen we ons UniZVV-verleden nooit.

:Shirts:W-ShirtUniZVV.jpg

Onze reserveshirts zijn dit seizoen op de kop af 20 jaar oud. Bij de oprichting van UniZVV in 1989 werd gekozen voor een design dat afweek van andere teams (horizontale strepen) in een kleurencombinatie die niet zoveel voorkwam (groen-wit). Die keuze was niet zozeer ingegeven uit esthetische motieven, maar meer uit het praktische gegeven dat de nieuwbakken studentenzaalvoetbalvereniging geen geld had voor reserveshirts. Het shirt was geïnspireerd op (of liever: nageaapt van) dat van Celtic en Sporting Lissabon. Het is een wonder dat de shirts na 20 jaar nog altijd worden gebruikt, hoewel er nu toch wel grote gaten vallen in de oksels.

 

:Shirts:W-ShirtNEC1.jpgBij onze overstap naar NEC kregen we uiteraard ook de shirts van deze profclub om onze schouders. Dat was wel even wennen. Waar het stofje van UniZVV nog een soort katoenen voering had, bestond het shirt van NEC uit een enkel laagje kunststof. De vooruitgang had ons ingehaald. Zweet wordt niet opgenomen, maar verdampt in de hectiek van de wedstrijd. Is vast over nagedacht, want het werkt prima. Ook geeft het NEC-shirt ook een zekere status. Daar is het ons niet om te doen, maar het speelt wel mee.

 

:Shirts:W-ShirtNEC2a.jpgJarenlang hebben we gespeeld in deze shirts, maar na verloop van tijd veranderde de mode en ook het design van de officiële NEC-outfit. Rood, groen en zwart werden door elkaar gehusseld en gerestyled tot een mooier ontwerp dan ooit tevoren. Ons kloffie was duidelijk verouderd en bovendien versleten. Daarom verwenden we onszelf twee-en-een-half jaar geleden met een compleet nieuwe outfit, op kosten van de sponsor. Maar de nieuwe look was zo mooi, dat inmiddels al twee keer een shirt is gestolen. Daarmee bleven er nog maar zes over.

W-ShirtUniZVVW-ShirtNEC1W-ShirtNEC2aW-ShirtNEC3a

 

Het nieuwe mooie shirt van drie jaar geleden bestaat inmiddels niet meer. Lotto heeft plaatsgemaakt voor Nike en daarmee veranderde ook het design en het productie­proces. Maar ook dat shirt wordt niet meer gemaakt. Met moeite kon onze NEC-ambassadeur Jos van den Akker ergens nog drie exemplaren vinden.

:Shirts:W-ShirtNEC3a.jpg 

:Shirts:W-ShirtNEC3b.jpg:Shirts:W-ShirtNEC2b.jpgDe oude en nieuwe shirts lijken op elkaar, maar er zijn ook duidelijke verschillen. Afgezien van het merk is ook de kraag anders, mist de zwarte balk op de borst, loopt het zwart van de mouwtjes niet door op de schouders en is het NEC-logo niet van stof en opgenaaid, maar van plastic en opgeplakt (één ervan heeft al losgelaten). Ook het logo van Trianon ontbreekt. Het meest vreemde is dat de kleuren rood en groen op de achterkant van plek hebben gewisseld.

W-ShirtNEC2bW-ShirtNEC3b

Afgelopen dinsdag mochten we ze voor het eerst aandoen, de nieuwe shirts. Ze zitten heerlijk, hoewel ze wat aan de ruime kant zijn, dus alleen geschikt voor de grotere jongens (in dit geval Erik, Remco en Paul). Het fraaie retro-kraagje geeft je een gevoel van onoverwinnelijk­heid. Dat resulteerde binnen tien minuten in een ruime 3-0 voorsprong. Maar gaandeweg kregen we steeds meer last van een dubbele kleurverdwazing: niet alleen speelden onze vroegere UniZVV-kleuren ons parten, maar ook onze eigen shirtverschillen. Daardoor konden we elkaar steeds slechter vinden en schoven we soms ballen zomaar bij de tegenstander in de voeten. Kansen kwamen er nog wel, maar hun keeper maakte optimaal gebruik van zijn schoenmaat 48 en ook de klutskoning van Uni had een lucratieve avond. Toch bleven de krachtsverhoudingen in ons voordeel en uiteindelijk gaf de routine de doorslag: Jeroen (fraai uit de draai) en Patrick tekenden elk voor drie goals, terwijl Uni bleef hangen op vijf. Opgelucht vierden we daarmee onze vierde overwinning op rij. Opvallend is wel dat alleen de oude shirts hebben gescoord. Toeval of een veeg teken?

 

En het ergste van alles: vlak voor de wedstrijd bleken er in de Tas toch gewoon zeven oude shirts te zitten. De nieuwe shirts waren dus eigenlijk niet nodig!

 

Maar ja, nu we ze toch hebben, kunnen we ze maar beter gebruiken. En maar hopen dat het went.

 

En misschien, misschien wordt het dan juist onze kracht.

 

Paul