7 oktober 2009

NEC – Krayenhoff 1 (beker)  5-5

 

Oren

 

Laatst zag ik per ongeluk een aflevering van "Gooische vrouwen". Een schijnbaar zeer populaire RTL-serie, tot mijn grote verbazing. Wat een nikserigheid, wat een leegheid, wat een armoedig script en dan ook nog die vreselijke Linda de Drol (vergeef me de banale woordspeling). Bijkomende ergernis is dat goede acteurs zich voor het geld (moeten) verlagen om mee te doen in dit soort pulp, waardoor het nog de schijn van enig niveau krijgt ook. Nu zijn er überhaupt weinig programma's bij de commerciële omroepen waar ik met plezier naar kijk, maar een uitzondering is "Tussen de oren" op NET5. Goed, ook hier weer een kleine parade van bekende Nederlanders, alweer Katja Schuurman en nog maar eens een van de Lama's, maar de inhoud van het programma is leuk. De cabaretiers Joep van Deudekom en Rob Urgert stellen vragen en poneren stellingen naar aanleiding van wetenschappelijk onderzoek of eigen testen. Met behulp van filmpjes en foto's en andere acties wordt grappige verwarring gezaaid bij de BN-ers, die de vragen proberen te beantwoorden over psychologie en communicatie. Keer op keer worden zij, maar ook de kijkers op het verkeerde been gezet. Niets is wat het lijkt, verrassende conclusies worden getrokken en steeds weer blijkt dat de mens veel minder grip op zichzelf in zijn omgeving heeft dan hij of zij denkt of zou willen. Vooroordelen, aannames en perceptie spelen een grote rol in ons leven, of we nou willen of niet.

 

Daarom is voetbal ook geen optelsommetje, zoals een gevleugelde uitspraak bij NEC 1 ons al leerde. Als wij in de beker met grote cijfers van twee Orionteams winnen (doelsaldo +25) en Krayenhoff maar op +13 staat, betekent dat niet dat wij met 12 doelpunten verschil de onderlinge wedstrijd gaan winnen. Natuurlijk spelen meetbare factoren een rol, zoals de aan- en afwezige spelers, de scheidsrechter, de temperatuur in de hal, het tijdstip van aankomst van de tas met shirts en formulier et cetera. Maar ook en misschien zelfs vooral de toestand tussen de oren. Zijn we lichtzinnig, gespannen, verward? Schatten we de situatie goed in? Wat is het beland van de wedstrijd? Hoe oogt de tegenstander?

 

Tegen Krayenhoff leek het in de geesten wel goed te zitten. We speelden een tamelijk overtuigende eerste helft, gaven geen kansen weg en scoorden op het gemak vijf keer. De ontspanning deed ons goed, maar lag ook op de loer als onze grootste vijand. Breekpunt in de wedstrijd was een fluitsignaal van de scheids een paar minuten voor rust. Doodleuk meldde hij dat hij naar het toilet moest en dat we maar even iets voor onszelf moesten gaan doen. Gezien de periode van zijn afwezigheid was het een moeizame grote boodschap en ondertussen sloeg bij ons de ontspanning over in een lacherige, laconieke sfeer. Krayenhoff had blijkbaar besloten er een spreekwoordelijk schepje bovenop te doen, want na de rust schoten zij vijf keer met scherp op ons doel en wij slaagden er niet meer in te scoren: 5-5. Genoeg voor de volgende bekerronde, gezien het blijvende verschil in doelsaldo, maar wel een resultaat waarbij we ons eens duchtig achter de oren moeten krabben over wat er daartussen gebeurt.

 

Misschien eens gezamenlijk naar dat NET5-programma kijken (ik zal eens uitzoeken wanneer dat weer op het scherm komt). En de evaluatie in Trianon is natuurlijk een uitgelezen moment voor een nadere beschouwing van onze mentale toestand. Ik heb daar meestal wel oren naar.

 

Gerard