22 september 2009

NEC – SCE 3  10-5

 

Neven

 

Er is een wet op komst, waarin wordt bepaald dat neven niet met nichten mogen trouwen. En omgekeerd. En ook geen nichten met nichten en neven met neven (maar dat is hetzelfde), lijkt me. Hoewel, een belangrijk argument voor dit nieuwe verbod is de grotere kans op gehandicapte kinderen bij bloedverwanten. En dat is biologisch onmogelijk bij twee seksegenoten. Maar goed. Paul onthulde dinsdag dat zijn oma, de moeder van zijn moeder, op haar neef verliefd werd en uiteindelijk een gelukkig huwelijk met hem had. Extra opmerkelijk dat Paul zo’n afkeer heeft van deze fenomenen (verliefdheid en huwelijk, niet oma), zoals te lezen in een verslag van een paar seizoenen geleden. En ikzelf heb een nichtje dat ooit verzuchtte dat ze het jammer vond dat ik haar broer niet was, een kleine stap naar vriend en echtgenoot. Dat kon natuurlijk ook te maken hebben met de lastige relatie met haar broer, mijn neef, die overigens ook Gerard heet.

 

Als je dit allemaal niet snapt had je je toch na de wedstrijd tegen de oudjes van SCE naar Trianon moeten begeven, waar dit en andere onderwerpen de revu passeerden. Zo was (en is) Patrick voor zijn liedjesfabriek punt nl op zoek naar nummers die door bekende voetballers zijn gezongen. Of die over voetbal gaan. Voorbeelden zijn “Oei oei oei, dat was me weer een loei” door J. Cruijff en “South Africa” van Revelation Time featuring R. Gullit. En op Wikipedia is over Abe Lenstra te lezen: “ACF Fiorentina bood hem zelfs een blanco cheque aan, maar Lenstra wilde 'zijn' Heerenveen niet verlaten. Deze gebeurtenis werd nog gememoriseerd op een grammofoonplaatje dat door Lenstra met ongeschoolde stem werd gezongen. Op de voorkant Geen woorden maar daden, op de achterkant Bij ons in Holland met als tweede couplet:

 

                Ze stuurden me een blanco cheque, ik streek eens langs mijn kin. 


                Want op een heel klein briefie stond: vul zelf die cheque maar in. 


                Toen zei m'n vrouw: Hé, aarzel niet, vraag dan maar een miljoen! 


                Maar ik zei: Nee, zeg ben je gek, stel voor dat ze het doen.

 

Kortom, voetballen is niet alleen maar tegen een bal en/of tegenstander trappen, maar ook de spreekwoordelijke derde helft. Daarin smaakte de Floreffe toch weer te zuurzoet , zodat ik overstapte op de vertrouwde Paulaner. En dat bracht me terug bij SCE – NEC. Ook hier was de eerste helft van een abominabele kwaliteit: vier goals tegen en slechts twee voor, waaronder een zwart-wit eigen doelpunt. We hadden weer eens geen grip op de ons zo bekende ploeg van SCE en een grote nederlaag werd gevreesd. Maar toen gingen we over op Paulaner, en wel de halveliters: het tempo werd drastisch verhoogd, de tegenstander vastgezet en de doelpuntenmachine op Fast Forward gedraaid. De teller kwam bij 10 tot stilstand, met Paul (intikkertje) en Remco (stiftje met links) als eenmalige goalgetters, Erik drie (waarvan één in de rechterkruising) en, effe rekenen, Patrick vier, waarbij invaller-doelman Gerard twee assists voor zijn rekening nam. Hij incasseerde er in de tweede helft nog maar eentje, 10-5 dus.

 

De vertrouwdheid met de tegenstander kan zowel een voor- als een nadeel zijn. Vorig seizoen (of is dat alweer langer geleden?) verloren we met 9-1 van SCE, nadat we de heenwedstrijd met 8-1 hadden gewonnen. En zo is het ook met trouwen met een familielid: of je wordt intens gelukkig, of je verliest met grote cijfers. Een levenslange verliefdheid is dan toch te prefereren. Of zit ik er neven?

 

Gerard