17 maart 2009

NEC - UniZVV 3:á 7-3

 

Veranderingen

 

De Gelderlander meldde vorige maand dat het futsal behoorlijk op de schop gaat. Nu is het niet vreemd dat er iets verandert in onze sport, want elk jaar komen we wel weer een verrassing tegen. Zo veranderen de regels over het terugspelen op de keeper zowat elk seizoen, en de introductie van de plofbal heeft het spelletje wel heel erg op zijn kop gezet. Over het algemeen ten goede, dat wel. Ooit heette futsal nog gewoon zaalvoetbal, maar op een goed moment mocht dat niet meer. We moesten internationaal aansluiting zoeken - niet wij natuurlijk, maar ons paradepaardje, de topdivisie. Het zaalvoetbal ging daarom volgens FIFA-normen 'futsal' heten, afgeleid van de Spaanse woorden 'futbol' (voetbal) en 'sala' (zaal). De letterlijke vertaling is dus eigenlijk 'voetzaal'. Belachelijk.

 

Maar ook daar gaat verandering in komen. De Co÷peratieve Eredivisie Futsal (CEF) heeft in Zeist met de clubs uit de topdivisie vergaderd en afgesproken dat het roer weer om moet. Futsal moet weer aantrekkelijk worden, want we lopen internationaal nog steeds hopeloos achter. De meeste wijzigingen gelden de topdivisie - voor ons niet interessant - maar er is ook een algemene regel: vanaf komend seizoen is de term 'futsal' uit den boze en gaan we weer gewoon aan 'zaalvoetbal' doen.

 

Ach ja, het zal onze tijd wel duren. We klampen ons vast aan een inmiddels rotsvaste traditie, geen spelregelverandering brengt ons uit balans. De ingrediŰnten voor onze voetbalavond zijn onveranderlijk: pas de laatste dag komt het mailverkeer op gang over wie er meespeelt en wie er verzamelt in Trianon, tijdens de rit naar de sporthal gaat het steevast niet over voetbal, met het warmlopen beginnen we te laat, niemand wil het formulier invullen (dus doe ik dat), de sfeer is tegelijk relaxed en bloedfanatiek, de wedstrijd valt in de meeste gevallen wat tegen en de avond eindigt in Trianon.

 

Ook vanavond liep alles volgens verwachting, behalve dat de wedstrijd juist heel erg meeviel. We speelden tegen UniZVV en speelden uitstekend. Als sluipmoordenaars wachtten we op onze kansen, die er vlot en meedogenloos ingingen. De scheids, het jonge broertje van Maradona, hadden we zeker niet tegen, maar ook zonder de hand van God hadden we zeker gewonnen. Misschien was het ook te danken aan de massale opkomst van het publiek, waar maarliefst twee voetbalvrouwen en drie kinderen onze verrichtingen met groot enthousiasme volgden. Af en toe galmde er een klein, maar welgemeend applaus door de hal. Ook dat is anders dan normaal. Jammer voor Jan maaide hij drie keer in scoringspositie over de bal heen. Gelukkig heeft Lisa nog geen verstand van voetbal...

 

De sukkels van UniZVV bleven maar volharden in het niet willen aanvallen, ook toen ze ruim achter stonden. (Altijd gedacht dat studenten slim waren, maar dit bewijst het tegendeel). Ze raakten gefrustreerd en ge´rriteerd door hun eigen onmacht, waardoor het verschil nog alleen maar toenam. Prachtige aanvallen en goals van Patrick (3), Jeroen (3) en Remco zorgden voor een 7-3 eindstand. Na afloop bleven de tegenstanders doorzeuren. 'Scheids, wat heb je tegen ons?' 'Ik ga niet met jullie in discussie.' 'Waarom wil je niet met ons praten? Ligt dat aan ons? Als je het er niet over wilt hebben, kunnen we net zo goed zonder scheidsrechter spelen.'

 

Onbegrijpelijke moderne logica.

 

Terwijl Remco zijn overgebleven energie nog even ging botvieren op het trainingsveld van UniVV (in zijn trotse NEC-tenue), zakte een grote delegatie af naar Trianon. Het centrale thema werd muziek. Jeroen, Cas en Patrick probeerden elkaar af te troeven in nog te bezoeken concerten - veelal van bejaarde popsterren - waarop Jan nog eens vertelde over de goede oude tijd, toen hij in 1977 in het Mafcentrum in Maasbree een concert bijwoonde van de Sex Pistols. Altijd baas boven baas, die Jan. Als hij er is, tenminste.

 

Toen AndrÚ binnenkwam en rondjes ging geven, was het feest compleet. De sport kan een ander naam krijgen, spelregels kunnen wijzigen, zelfs de samenstelling van het team kan veranderen, maar dit soort voetbalavonden neemt niemand van ons af.

 

Paul