2 december 2008

NEC – Sportrijk 2,  4-3

 

Coldplay

 

Het muziekgezelschap waarin ik sinds anderhalf jaar mijn partijtje meeblaas heet Soul-it!. Best een goede naam voor een soulbandje, er spreekt enthousiasme uit en dan ook nog een kleine woordspeling. Vroeger hadden bandjes meestal eenvoudige namen, The en dan een Engelse meervoudsvorm erachter: Kinks, Beatles, Monkeys, Doors, Shirts, Pretenders, noem maar op. Iets ingewikkelder: Rolling Stones, Mamas and the Papas, Fine Young Cannibals, Talking Heads. Later fantasieloos The The, Talk Talk, Mister Mister. En daarna van de weeromstuit steeds negatiever, zo lijkt het. The Dead Kennedys bijvoorbeeld en ik was eens verzeild geraakt op een Death Metalfestival waar Mussolini Headkick optrad.

 

Tegenwoordig lijkt het allemaal niet veel vrolijker. Coldplay en The Killers zijn volgens Patrick zeer het beluisteren waard, maar die namen geven mij geen aanleiding om enthousiast een cdtje aan te schaffen. Jan brandde een tijd geleden twee Coldplay-albums voor mij, die ik gedeeltelijk met plezier heb gedraaid. Yellow en The Scientist vind ik mooie nummers, maar nu weet ik het wel met Coldplay. Die nieuwe hit Viva la Vida komt me neus, keel en oren en uit, zeker nu ik weet dat er wellicht sprake is van plagiaat. Coldplay komt volgend jaar naar Nederland, 9 september, 18.00 uur in ons eigen Goffertpark, maar ik laat deze beker aan mij voorbijgaan. Sjoerd je kunt dan gewoon een oefenwedstrijdje plannen.

 

Voetbalclubs hebben van oudsher stoere namen, Sparta, Ajax, Heracles, of afkortingen als ADO (Aanvallen Doet Overwinnen), DOS (Door Oefening Sterk, inmiddels opgegaan in FC Utrecht) of DWS (Door Wilskracht Sterk, later het ter ziele gegane FC Amsterdam). Je kunt uiteraard op verschillende manieren sterk worden. En natuurlijk de soms erg gekunstelde acroniemen als ROHDA (Recht Op Het Doel Af) of DIOSA (Doelen Is Ons Streven Altijd). Wij spelen tegen futsalteams van clubs met onuitsprekelijke namen als oc/Stob-Job Uitzend. Tot voor kort ook ZSW/Orient Plaza of andere sponsornamen en dan een slash en een rare toevoeging.

 

Sportrijk is in dat opzicht nog een redelijk normale naam. "Uit het Willemskwartier," zei de kleinste van het stel toen we voor de wedstrijd vroegen waar ze vandaan kwamen. Het waren opnieuw jonge straatvoetballertjes waar we de strijd mee aanbonden. Voor het eerst in de historie van Trianon/NEC hadden we tien fitte spelers in het veld kunnen brengen, maar Remco was zo sportief een training in de modder van het kunstgras van UniVV te prefereren. Zoals altijd speelden we de eerste helft goed. Jan scoorde eindelijk weer eens in het goede doel en Erik maakte in een rommelige situatie 2-0. De 3-0 was een ouderwetse actie van Cas: lichaam gebruiken, wegdraaien en met links verwoestend uithalen. We (lees: Patrick) verzuimden de score uit te bouwen, terwijl we wel een goal weggaven. Na rust werden we sterk teruggedrongen en werd het 3-2 (het kleintje draaide knap weg) en 3-3 (eigen goal van Erik na een bal tegen de lat). Met coldplay probeerden we hun verhitte spel te temperen, maar Sportrijk ging onverdroten op zoek naar de overwinning. Stiftjes stuiterden echter steevast op de lat en schoten op de paal en anders lag Sjoerd in de weg of hij sloeg een bal uit het doel, zoals hij dat bij het inschieten had geoefend. De nummer 5 van de tegenstander was oververhit of had flink gedronken, gespoten of gesnoven of leed aan ADHD, autisme of narcisme, maar waarschijnlijk alle mogelijkheden tegelijk. Het lukte hem niet om een van ons uit de wedstrijd te schoppen, maar wel zichzelf door verbaal geweld waar de scheids terecht niet van gediend was. Ook deze kans lieten we onbenut en toen iedereen zich met een remise verzoend had, sloeg Cas toe. De doelman schoof hem de bal in de voeten en Cas schoot meteen op doel, waar de keeper de bal had kunnen pakken als zijn teamgenoot hem niet had abgefälscht.

 

Een gestolen overwinning en de Sportrijk gaf hun keeper de schuld, maar toen we vroegen of hij wel mee terug mocht zeiden ze: "Ja, hij is de chauffeur." Hopelijk draaiden ze niet The Killers in het busje.

 

Gerard