4 november 2008

NEC SCE 2, 9-1

 

Letterlijk

 

"Ik schop je eruit."  Normaal niet zo prettig als iemand dat tegen je zegt, maar in dit geval was het mijn cardioloog die mij niet meer wilde zien, omdat mijn hartritmestoornissen achter de rug zijn. "Niet letterlijk, hoor", voegde hij er ten overvloede aan toe.
Grappig hoe men het woord "letterlijk" vaak verkeerd gebruikt, meestal in samenhang met spreekwoorden en gezegdes. "Ik zakte letterlijk door de grond" of "Ik stond letterlijk aan de grond genageld". Cabaretier Bert Visscher heeft een sketch aan spreekwoorden gewijd, waarin door het plaatsen van een leesteken de letterlijke betekenis verandert. "Dat is een hele, Piet" en ook iets met "boven, Jan", maar dat moeten we de heer Franssen zelf maar eens vragen.



 

Op 4 november kon dat niet, want Jan was spreekwoordelijk door zijn rug gegaan en waardoor hij letterlijk verstek moest laten gaan voor de figuurlijk beladen ontmoeting met SCE. Verder was iedereen aanwezig, inclusief ons jonge talent Remco, waardoor Paul zich als speler terugtrok en zich opwierp (figuurlijk) als formulierinvuller, ballenpomper, aanvoerdersbandhaler en scorebordbijhouder. Met name die laatste taak was intensief. We hadden ons mentaal en tactisch goed voorbereid om revanche te kunnen nemen voor de grote nederlaag van het vorige seizoen (8-1). Onze verdediging zat potdicht waardoor de frivole counters letterlijk over het veld spoelden met veel fraaie goals als resultaat. De 4-0 (1x Erik, 3x Patrick) ruststand was niet geflatteerd, maar we konden nog niet in de geruststand in verband met instortingsgevaar in de tweede helft, zoals in voorgaande wedstrijden. Bij 4-1 kreeg Gerard geel toen hij zijn tegenstander per ongeluk maar nuttig tegen de grond werkte. We overleefden echter probleemloos, sterker nog: Patrick en Casper ontrafelden de vijandelijke defensie en laatstgenoemde maakte 5-1. Het hek was van de spreekwoordelijke dam en we liepen soepel uit naar 9-1. Patrick maakte een kwintet vol, Gerard scoorde eindelijk weer eens en Wim smaakte het genoegen zijn Montessori-collega, de reusachtige SCE-doelman in de lange hoek te verschalken. Zijn rondje in de Weurtse kantine was het gevolg van een heuglijker feit: de aankondiging van zijn en Mariska's tweede kind. Voor Pat, Sjoerd, Paul en Gerard was dat het zoveelste rondje van die avond. In verwarring over de juiste voetballocatie en in afwachting van het verlossende telefonische antwoord van Yvonne ('Word' stond in het Excelbestand) namen zij het Keizer Karelplein zeker vijf keer (niet letterlijk, hoor).



 

De terugweg voerde linea rectum, zoals ik laatst iemand hoorde zeggen, naar Trianon, behalve de pinauto van Jeroen, maar dat is dan ook een automaat, overigens zonder automatische piloot, want dat zou veel te gevaarlijk zijn. Een verheugend grote delegatie participeerde in de nazit met als bijna belangrijkste conclusie dat rijke mensen geen schuld hebben aan het kapitalisme, maar daar wel onrechtvaardig en ongegeneerd veel van profiteren. De belangrijkste: we staan bovenaan en zijn weer helemaal bovenjan. Nu Obama nog, mijmerden we, niet lang voordat bekend werd dat het witte huis zwart wordt.



 

Gerard