23 maart 2007

NEC - Juliana

 

Vacature (2)

 

Het is interessant een vergelijking te maken tussen het futsalteam NEC 1 en het Oranje van Marco van Basten. De laatste ploeg speelde op zaterdag een bedroevende wedstrijd tegen Roemenië en de prestatie van NEC de dag ervoor kunnen we dezelfde kwalificatie geven. De opvallendste overeenkomst tussen NEC en Oranje is het gebrek aan vertrouwen van, en samenhang tussen de spelers. Ieder voor zich lijkt in het veld maar wat te doen, zonder een medespeler daarbij te betrekken. Behalve als het niet anders kan en dan wordt de ploeggenoot in een onmogelijke positie op een onmogelijke manier een onmogelijke bal aangespeeld. Dat schiet niet op natuurlijk. En als het balbezit inmiddels is weggegeven wordt juist teveel op de ander gerekend. Dat hij dat mannetje wel dekt, met hem meeloopt en het scoren belet. Niet dus. Verder is de rijkgevulde bank en het vrijwel ongebruikt laten van wisselspelers opmerkelijk. Er wordt van de verkeerde veronderstelling uitgegaan dat de mannen in het veld het klusje wel zullen klaren en hun fouten zullen rechtzetten. Daarnaast is de selectie steeds op zoveel plaatsen gewijzigd dat er van enige constitentie geen sprake kan zijn.

 

Naast de ondergrond, de kleuren van het tenue en niet te vergeten de betaling is er nog een groot verschil tussen het Nederlands elftal en NEC. Waar Oranje geen durf toont, het balletje vooral breed of achteruit legt en erop gericht is geen tegengoal te krijgen. met 0-0 als logisch resultaat, nemen de NEC-ers teveel risico, verdedigen niet mee en zoeken vaak de moeilijkste oplossing. Doelpuntrijke wedstrijden met het neutrale publiek als grote winnaar zijn het gevolg. En .... er wordt af en toe gewonnen! De pot die vrijdag in Malden tegen Juliana was een uitstekend voorbeeld van het bovenstaande. Behalve het eerste doelpunt van Erik, die een 1-2-tje met Gerard bekwaam afrondde, waren de andere NEC-goals het resultaat van individuele acties en fouten van de tegenstander. En de tegendoelpunten ontstonden voornamelijk door dom balverlies, tactisch onbenul en bedroevend verdedigen. Jan zat het grootste deel van de tweede helft op de driezitsbank (alleen Jeroen ontbrak), omdat niemand zich letterlijk en figuurlijk geroepen voelde te wisselen. Wonder boven wonder namen we een 6-3-voorsprong (Pat 2x, Wim 2x, Cas), die we in de slotfase knullig en totaal onnodig verspeelden. Een oprisping van Casper, die uit een scherpe hoek de bal in de verre kruising joeg, bracht ons toch nog de onverdiende overwinning.

 

Hoe nu verder? Net als Oranje hebben we misschien iemand nodig die ons kan motiveren en mentaal kan voorbereiden op de strijd. Marco van Basten kon heel goed voetballen en dat nu nu ook aan zijn jongens nog steeds goed voordoen, maar ze mentaal klaarstomen voor een belangrijke wedstrijd is een ander verhaal. Ervoor zorgen dat Van Bommel niet in de eerste minuten heel dom een tegenstander over de zijlijn schopt, Van Nistelrooij ervan overtuigen dat het er niet om gaat dat hij scoort, maar dat Oranje scoort, Marco kon en kan het niet. Zijn oplossing om die spelers niet meer op te stellen is een zwaktebod. Iemand met een natuurlijk overwicht, die rustig blijft, humor heeft, het een en ander van voetbal weet en zich goed kan uitdrukken, zo iemand is geboden. Wie zou dat voor ons kunnen zijn? Tijdens het piekeren hierover dacht ik terug aan het Nijmeegse Boekenbal in De Vereeniging en toen wist ik het. Hij las op een rustige onderkoelde manier voor op het podium waar Connie Palmen zo aanstekelijk werd geïnterviewd en waar Remco Campert zijn mooie zinnen declameerde. Naast Wilfried de Jong amuseerde hij een zaal vol literatuurliefhebbers met in Achterhoeks accent uitgesproken voetbalverhalen. Wekelijks luistert hij het tv-programma Goedemorgen Nederland en laatst slaagde hij erin Der Kaiser himself per helikopter naar het Amsterdamse Olympisch stadion te laten komen voor de presentatie van zijn nieuwe boek. Als hij Beckenbauer zover kan krijgen, moet het voor hem een peuleschilletje zijn ons weer te laten presteren.

Geen tiende speler, maar een coach!

 

Gerard