16 januari 2007

NEC - Juliana

 

Verslagen

 

Het leek er even op dat Patrick zijn tweede zevenklapper in vijf dagen had geproduceerd. Opnieuw had onze spits in vorm meer dan de helft van onze productie voor zijn rekening genomen, maar na rijp beraad van de jury bleek dat hij er tegen Juliana "maar" zes had gemaakt. Erik sierde zijn rentree op met een bekeken schot via de binnenkant van de paal, Paul scoorde met een fantastische lob vanaf eigen helft en Casper liet zijn vormcrisis achter zich met twee degelijke goals. Telt u even mee, dat is tien. Gelukkig bleven we niet op talpaniveau. Een poeier van Cas belandde via de lat en die kale Maldenaar, de broer van een collega van Sjoerd of zoiets, in het roodgele doel.

 

Patrick heeft ons tot twee keer toe voor een blamerende remise behoed. Tegen Beuningse Boys zouden we zonder Patrick's goals op 2-2 zijn blijven steken en Juliana zou ons op 5-5 hebben gehouden. Maar ook in dit geval is voetbal geen optelsommetje. Een andere NEC-er had de Beuningse systeemfout ongetwijfeld ook afgestraft, misschien iets minder genadeloos, maar toch. En als we tegen Juliana niet in de dubbele cijfers (tweemaal een 1) terecht waren gekomen, hadden we in de slotfase scherper (uit)verdedigd en de Heerenveense Nilsson-look-a-like en zijn kornuiten niet nog wat doelpunten gegund. Jan had die bal wel over de achterlijn gepeerd, Paul had Gerard beter aangespeeld en Gerard had zijn lichaam beter gebruikt om die bal af te schermen. Bovendien mogen de assists en de loopacties van Patricks teamgenoten, die vaak voorafgaan aan de voltreffers, niet worden vergeten. Zo kreeg hij vlak voor rust de bal panklaar aangespeeld door Casper, waarna hij 'm (de bal) wel zeer fraai in de kruising punterde. Dit was de NECslag voor Juliana, dat daarna lange tijd als een overleden prinses over het veld doolde, de ene na de andere dodelijke counter inCasserend.

 

De twee monsterscores zorgen er hoogstwaarschijnlijk voor dat eventuele neigingen om dit seizoen als het letste NEC-futsalseizoen te beschouwen in de grafkelder van de Oranjes kunnen worden bijgezet. Die neigingen zouden afgelopen zaterdag kunnen zijn aangewakkerd, toen René op grootse en ontroerende wijze werd uitgezwaaid na slechts twee jaar NEC. Onze letste linkspoot werd in het bijzijn van de voltallige NEC1-selectie door organisator Paul dusdanig grote cadeaus overhandigd dat er blossen op wangen verschenen, kwijl uit mondhoeken sijpelde en wellicht ander lichaamsvocht uit andere lichaamsopeningen tevoorschijn kwam. Ja, wie wil er niet de bundel met de verslagen van de wedstrijden van zijn NEC-seizoen in de al dan niet zelfgetimmerde boekenkast zetten?

 

En dan heb ik het niet eens over het authentieke NEC-Café-de-Cantine-shirt en een heuse electrische typemachine (€ 5,= via marktplaats.nl). En het zeer gezellige Trianon-drinkgelag met al die ouwe knakkers.

 

Ach, laat voor ons de verslagen nog maar even ongebundeld. Daarvoor zijn de overwinningen te klinkend, de cijfers te dubbel, de spelers te leuk, de biertjes te lekker. Het leven te kort, de tegenstanders te verslagen.

 

Gerard