12 januari 2007

NEC - Beuningse Boys 3

 

Systeemfouten

 

Fritz Korbach deed onlangs een opmerkelijke uitspraak over het selectiebeleid van bondscoach Marco van Basten: 'Het was toch logisch dat hij onlangs Evander Sno opriep? De winter komt eraan! Let op mijn woorden: als het straks weer wat warmer wordt, krijgt Ramon Zomer van FC Twente een uitnodiging.' Nu heb ik niet zoveel op met Fritz Korbach, maar hij legt hier wel een pijnlijk punt bloot. Marco van Basten heeft een systeem in zijn hoofd, en baseert daarop de selectie. Het systeem dicteert de posities en de bondscoach kijkt welke spelers daar het beste functioneren. Om dat uit te zoeken moet hij veel experimenteren met nieuwe spelers. Door al dat gewissel blijft iedereen onzeker. En door die onzekerheid krijg je geen eenheid.

Vanuit gezond verstand zou ik het precies andersom doen: eerst kijken wat de beste spelers zijn, en daar omheen een team bouwen. Wat mij betreft zou dat kunnen draaien om Van Persie, Huntelaar en Van Bommel. Maar, voor de duidelijkheid, het gaat niet om deze spelers, het gaat om de manier van denken. Als je het systeem voorop stelt, maak je een systeemfout. En dan heb je van te voren al verloren.

 

Futsalploeg Beuningse Boys 2 is moeilijk te vergelijken met het Nederlands Elftal, maar er is wel een overeenkomst: ook onze Beuningse vrienden maakten een grote systeemfout. In het begin hadden we dat nog niet in de gaten, we werden behoorlijk in de defensie gedrukt en we vroegen ons terecht dan ook af hoe onze tegenstanders op de laatste plaats van de competitie terecht waren gekomen. Maar gaandeweg de wedstrijd werd het duidelijk. Beuningse Boys speelde met een meevoetballende keeper, zetten daarmee grote druk, maar het spel liep daardoor ook helemaal vast. De keeper dreef zijn ploeggenoten naar de verre uithoeken van een alsmaar kleiner wordend speelveld, waar pingelen en combineren onmogelijk was geworden. We hoefden alleen maar te wachten op een foutje en we stonden in een paar passen alweer aan de overkant.

 

Het gekke is dat onze tegenstanders hardnekkig bleven vervallen in dezelfde fout. We konden ons zelfs de luxe permitteren om veel kansen te missen, zonder dat ze op het idee kwamen om de strategie te wijzigen. Een typische, ernstige systeemfout. Patrick speelde de verkeerd geprogrammeerde verdediging helemaal dol, scoorde zeven (!) keer en gaf ook nog een aantal assists, waaruit Wim en Paul hun goaltje konden meepikken. Een riante 9-2 overwinning op een ploeg die kennelijk steeds weer slachtoffer wordt van het eigen systeem. Je zou er bijna medelijden mee krijgen.

 

Zoals verlieswedstrijden bij ons niet lang blijven hangen, zo blijven we ook niet eeuwig zweven na een overwinning. Het bier smaakt immers in beide gevallen precies hetzelfde. Bijna zou ik weer Fritz Korbach gelijk moeten geven toen hij zei: 'Achteruit kijken heeft alleen zin bij autorijden.' Maar dat is dus niet waar. Je kunt alleen maar vooruitgang boeken als je leert van fouten in het verleden. Anders speelt Beuningse Boys over tien jaar in de allerlaagste klasse, met dikke buiken Ún een meevoetballende keeper. En puzzelt de opvolger van Marco van Basten nog steeds op de ideale invulling van het 4-3-3 systeem, dat al jarenlang nergens anders in de wereld nog wordt gespeeld.

 

Paul