20 oktober 2006

NEC - Blauw Wit

 

De lul

 

"Are you the cock?". Dat vroeg Gerards schoonmoeder aan de eigenaar van het nieuwe tapasrestaurant Athena aan het Kelfkensbos. De engelstalige Griek haalde zijn schouders op over deze vreemde vraag van de vrouw die trouwens sinds een paar jaar een cursus Engels volgt. Zij vertelde dit in geuren en kleuren in het bijzijn van haar geliefde dochter en zo'n zeven nazwetende kerels in ons geliefde caf Trianon. Haar liefste schoonzoon en zijn companen hadden een enerverende futsalpot achter de rug tegen Blauw Wit. Het bleek niet de Angstgegner van het vorig seizoen te zijn, maar de jonge, balvaardige jongens, die waren uitgegeten bij Orint Plaza.

 

"We hebben drie minuten voor gestaan," zei Erik na afloop. Hij had gelijk. Onze 1-0 van Patrick werd na 120 seconden gevolgd door de blauwwitte gelijkmaker en in de slotfase namen we nog een 5-4 voorsprong die binnen de minuut door de tegenstander werd tenietgedaan. Tot overmaat van ramp werd er nog een keer gescoord, en weer niet door ons, zodat wij met een 5-6 nederlaag de Berg en Dalseweg afzakten en de jonge jongens er met de buit vandoor gingen. "Ach, vroegrijp is vroegrot'"  zei Paul l;ater in een heel ander verband.

 

Maar wj waren de lul. En de scheids was een lul, die van een hond welteverstaan. Want hij floot voor een vermeende, maar niet gemaakte overtreding van Erik, waaruit werd gescoord en liet een Blauwwitter de bal uit de handen van Sjoerd trappen met opnieuw een goal tot gevolg. Een remise was op zijn plaats geweest, want we speelden een puike partij met mooie doelpunten. Wim twee keer met een snelle voetbeweging, de laatste uit de draai in de kruising. Patrick, Jeroen en Erik ieder n keer en laatstgenoemde raakte ook nog hard de paal (met de bal).

 

Wim blijkt een aanwinst voor NEC 1 is. In het veld maakte hij al een goed indruk met tactisch sterk spel (zowel verdedigend als aanvallend), technisch raffinement en scorend vermogen. Maar in Trianon houdt hij erkende drinkers als Paul en Gerard moeiteloos bij steekt hij Patrick naar de kroon als notoire laatmaker. Een gezamenlijk verleden met enkele selectieleden is hieraan niet vreemd. Zo heeft Wim evenals Paul ooit in 'Hotel Erica' overnacht en deelt hij met Pat een ex die ze Danille noemden, maar gewoon Daan blijkt te heten, waaruit de homo- of biseksuele voorkeur naar voren komt, die we altijd al bij hen vermoedden.

 

En voor n haakten ze af: schoonmoeder met dochter (2 Spa-rood), Jan (een grote vaas en een fluitje), Jeroen (2 kwartjes, een Icetea en nog geen zoon), Erik (2 Koninck en met de pausmobiel), Gerard (5 Paulaner en een schoonmoeder) en Paul (6 Paulaner en een op zaterdagochtend voetballende zoon). Maar Patrick kon Wim niet afschudden. Ze hebben zich nog in zweet gedanst in de achterzaal, vreemde vrouwen aangesproken, goede gesprekken gevoerd en de wereldproblemen opgelost. Het werd vroeger en vroeger, maar Wim geen centje pijn en Patrick steeds brakker. Vroegrijp versus vroegrot, zou je kunnen zeggen. Maar, zoals Paul al zei: uiteindelijk is dat hetzelfde. Lullig, maar waar.

 

Gerard