21 februari 2006

NEC - Oranje Blauw

 

Toom

 

‘Ik hoop dat ik ze in toom kan houden’, zei de coach van Oranje Blauw dreigend in de rust. Onze tegenstanders waren getergd. Ze stonden met 3-0 achter, dankzij een zuivere hattrick van Erik, en roken bloed. Donkere wolken pakten zich samen in de OC Huismanhal. Wat stond ons te wachten in de tweede helft? Een uitspatting van onsportiviteit? Veldvoetbal? Een ordinaire vechtpartij? Of was de coach zelf de onsportiefste van het team? Gelukkig wist Sjoerd de coach te ontmaskeren: hij was helemaal geen coach, maar de keeper van Oranje Blauw die vorige keer met zijn enorme lijf zowat de hele goal vulde en ons het scoren belette. Gelukkig deed hij dat nu niet. Uit frustratie ging hij daarom, vermomd als coach, ons een beetje treiteren. Het hielp niet. We waren niet onder de indruk van zijn woorden. En ook niet van onze tegenstanders, die slordig combineerden en slap verdedigden. Comfortabel leunend op onze solide verdediging wisten we door snelle uitbraken steeds weer de ruimte te vinden. Met briljante combinaties speelden we de Maldenaren helemaal zoek. Jeroen bekroonde zijn geslaagde optreden als spelverdeler met twee fraaie treffers, Casper en Paul pikten ook nog hun goaltje mee. De 7-2 eindstand tilt ons waarschijnlijk weer van de gehate laatste plaats in de competitie. En we zijn dit jaar nog steeds ongeslagen. Laten we ons vooral niet in toom houden!

 

Na afloop ging ieder zijns weegs. Casper’s blessure (hij kon zijn rechter onderbeen niet zijwaarts bewegen) leek opeens helemaal over, Jan scheurde nog maar eens een onderbroek van zijn billen en beet tevreden op schimmelend kinderkoekje, Paul lebberde aan een verrotte, tot sap getransformeerde appel, Sjoerd zette zijn gele bril op zodat hij eindelijk René zag staan, Jeroen dronk een van zijn dertig pakken melk op en Erik stapte bijna in de verkeerde pausmobiel. Gerard en Paul zakten als enigen af naar Trianon, waar ze Patrick’s PSV zagen verliezen maar wel een gratis donjoncursus kregen.

 

’s Nachts werd ik badend in het zweet wakker, oranje-blauwe monsters woelden door mijn hoofd. Met de grootste moeite kon een rood-zwart-groene brigade ze onschadelijk maken en gevangen zetten in een toom.

 

Paul