13 september 2005

NEC - SCE 2

 

Wachten

 

Er is vast wel eens uitgerekend hoeveel procent van onze tijd van leven gemiddeld opgaat aan wachten. Vertraagde treinen, files, spoorwegovergang (er kan nog een trein komen), tv-reclame, overstekende bejaarden, internet via de telefoonlijn, wie heeft er niet last van? Sporters in het algemeen, futsallers in het bijzonder en nog specifieker die van NEC-1 moeten wel tot de koplopers in deze categorie behoren.

 

Neem nou afgelopen dinsdag, potje futsal tegen SCE. Ik zou Cas bij Trianon oppikken, maar was iets aan de late kant. Onze pasgetrouwde krullebol zat al te wachten. Wij als de sodemieter naar Weurt, startonderbreker, stoplichten, trage voorgangers, rotonde, brug had open kunnen staan, he he, sporthal bereikt. In de kantine flink wat Weurtenaren bij een groot scherm in afwachting van PSV-Schalke. En in de kleedkamer Sjoerd, Jan en Jeroen wachtend op de tas met shirts. Wie heeft er dan gewassen? Erik of nee, René. Weet hij wel dat we moeten spelen? Ja, ik heb hem vanmiddag nog gebeld. Waar blijft-ie nou?

 

De friet was te heet! Dat was René's verklaring voor zijn late aankomst in Weurt, met in zijn kielzog Erik, die geen friet (maar waarschijnlijk gekookte aardappels, groente, vlees, jus, zo gaat dat in Beuningen) had gegeten. Snel omkleden, formulier invullen, warming-upje om de scheids en de tegenstander niet nog langer te laten wachten. De eerste goal was snel gescoord: Erik onderbrak vijandelijk uitverdedigen en speelde Gerard aan, die snel, zacht en laag de immense doelman kansloos liet. En de 2-0 liet ook niet lang op zich wachten: nu ging Erik een 1-2 aan met René en tikte rustig binnen. Afwachten zou je zeggen en counteren naar een grote overwinning. Maar we konden die rust helaas niet bewaren, zodat SCE tot 2-2 kon terugkomen. Nog niets aan de hand, want Jeroen stelde Casper in staat zijn zoektocht naar wedstrijdritme ("Het is maanden geleden dat ik heb gefutsald.") met een goal te camoufleren. Helaas, een messcherpe SCE-counter resulteerde een schijnbaar onhoudbaar schot, zodat we nog op onze eerste overwinning van het seizoen wachten. En op de terugkeer van onze geblesseerden Paul en Patrick.

 

De laatste kwam, nadat we de tweede helft van PSV in Word hadden uitgezeten (wie lijkt er nou op Cas, Vennegoor of Hesselink?),  na een half uurtje Trianon binnen. "Nog een Koninckje, heren?"

Ach, de partners van Cas en Gerard moesten nog meer even wachten.

 

Gerard