1 maart 2005

NEC - Eendracht

 

Dure wijn en ouwe zakken

 

Het is jammer dat Paul O. niet vaak bij de nazit in Trianon aanwezig is. Volgens de andere Paul is hij een wijnkenner, een vinoloog, niet te verwarren met viroloog (Jan) of finaloog (iemand die veel van benzine weet), en had hij ons dinsdag kunnen vertellen of een dure wijn ook per definitie lekkerder is. En hoe je dat kunt proeven en waarom dat dan zo duur moet zijn en hoeveel procent van de mensen die dure wijnen kopen echte liefhebbers zijn of dat de meesten het voor de status doen. Dat je die figuren dus ook tegenkomt op de Hiswa, alweer een grotere boot aanschaffend, terwijl ze nog nooit een roer in de hand hebben gehad, laat staan dat van hun eigen leven. Maar ja, hij was d'r niet, moest om acht uur thuis zijn en had niet eens tijd om te douchen. Gelukkig had hij niet gezweet. René liet ook verstek gaan, hoewel we steeds dachten dat hij binnenkwam nadat hij thuis de auto voor zijn fiets had verruild. De hoop op zijn komst was zo groot dat we uiteindelijk vrijwel iedereen voor hem aanzagen, groot, klein, dik, dun, man, vrouw, kaal of juist met een flinke kop met haar.

De hele tent zat vol Renéën en Renéeën, behalve de onze, en wij zaten daar maar moeizaam en tevergeefs een gesprek op gang te houden. Het bord met daarop de prijslijst van Trianon boeide ons nog het meest. Wat zou Oriëtaalse mix zijn of bittergarituur? Onderzoekend van aard en altijd in voor iets nieuws bestelden wij van beide gerechten (?) een dubbele portie bij de bardame die later Myrthe bleek te heten. Ze heette toen ook al zo, maar dat wisten we toen nog niet. Wij, en vooral Casper die het avondeten had overgeslagen om op tijd in de Oostdamhal te zijn (hulde), vraten ons ons ongans aan bitterballe, kipuggets, asischijve e verschillede soorte ootjes. Je moet toch wat als je zo'n troosteloze nederlaag hebt geleden. We mijmerden over de vreemde tegengoals, die allemaal ontstonden uit counters. De eerste eigengoal ooit van een meeverdedigende (!) Patrick, een schot dat via Sjoerd toch in het doel stuiterde, een lob die het hele veld bestreek, een poortactie waarna Sjoerd te laat of te vroeg uitliep. Wij maakten slechts drie gelijkmakers. Paul knalde er twee als champgnekurken in de kruising en Patrick maakte een karakteristieke actie (zie enkele vorige verslagen). Na rust werd het bewijs geleverd voor Paul H.'s stelling dat we twee van de drie elementaire futsalzaken niet beheersen. Vooruit verdedigen, waarbij de twee voorste spelers de bal binnendoor er niet uithalen en aanvallen, dat bij ons kansloos traag getik is. Alleen echt verdedigen gaat ons redelijk af, hoewel die lange nummer 4 ons nog twee keer te slim af was. Patrick en Erik frommelden er toch nog twee in, maar de nipte 5-6 nederlaag kon onze machteloosheid niet verbloemen.

 

Het duurde dus lang tot er een brede maatschappelijke discussie op gang kwam over de macht van het geld, bewust leven en de goede kanten van het communisme. Is het goed dat steeds meer culturele instellingen afhankelijk zijn van de willekeur van bedrijven in plaats van een eerlijk verdelende overheid? Moet Patrck Jakko Swart niet eens bellen? Dat soort vragen. Sjoerd en Gerard waren het opmerkelijk vaak met elkaar eens ondanks hun zeer uiteenlopende (gebrek aan) haardracht. Casper deed achteraf per mail een duit in het zakje:

In Rusland wil in ieder geval 21 procent van de mensen het communisme

weer terug, tegen 17% van de mensen die voor de huidige hervormingen is...

emigreren???

Ik denk dat we het in Rusland op futsalgebied nog moeilijker hebben, want de Russen stonden laatst in de finale op het EK. En daar hebben ze vast niet zo'n lekkere dure wijn als hier. Trouwens Paul, in Trianon kun je ook wijn krijgen, weliswaar voor een redelijke prijs, maar als je veel drinkt wordt het vanzelf duur.

Gerard