15 februari 2005

NEC - SCE 6

 

We tellen mee

 

Voetbal is geen optelsom en futsal al helemaal niet.

Stel de ene ploeg, laten we ze Sneue Corrupte Ego´sten noemen, staat derde in de ranglijst en het andere team, bijvoorbeeld Negen Echte Cracks, is een moeizame middenmoter. Logischerwijs zou SCE van de zes te verdelen punten er minstens vier mee naar huis moeten nemen. Fout! Na de 7-1 overwinning van NEC in oktober 2004, werd het dit keer 7-2 voor de cracks. Zes op zes dus, zoals dat in het land van Palm heet.

 

Ondanks het onmenselijke tijdstip, het avondmaal net achter de kiezen maar nog niet voorbij de huig of noodgedwongen overgeslagen, waren we om half zeven ruim vertegenwoordigd in de Henny Huismanhal. De onmenselijkheid nam flink toe na het gebruikelijke toiletbezoek van Paul H. vooraf. Dat verklaarde misschien een bepaalde verdoofdheid die in de eerste helft over de ploeg lag. Tekenend was dat de zonen Van Ginkel bij het inschieten het scherpst waren. De 2-2 tussenstand (goal van Patrick en Paul H.) kort na rust was daarom terecht, hoewel de tegenstander verbaal en fysiek beduidend creatiever was dan voetballend. Maar we zetten het spreekwoordelijke tandje bij, als Lance Armstrong die voor de zevende keer de Tour wil winnen. Geconcentreerd verdedigen, groots keeperswerk en effectief counteren, kenmerken van topfutsal, leverden vijf goals op, met als hoogtepunt het intikkertje van Casper na een magnifieke actie van RenÚ. Cas (nog 2), Pat en papa Erik tekenden voor de rest van de productie. Doelpunten kun je wel gewoon bij elkaar optellen: 2-2 + 1 + 2 + 1 + 1 = 7-2.

 

Van de negen cracks was Jan nog een beetje ziek, gingen Paul (2x), Sjoerd, Erik en RenÚ naar huis, zodat er 9 - 1 - 5 = 3 spelers naar Trianon gingen. Daar bleek dat futsal meer overeenkomsten heeft met muziek dan met logica. Zoals een futsaller de bal behandelt, zo moet een saxofonist zijn saxofoon beroeren, vertelde Gerard, sinds een paar maanden een enthousiaste beginneling op dit sierlijke instrument. Met gevoel in de goede richting sturen, het goede tempo bepalen, niet te hard en niet te zacht en vooral ook goed samenspelen en de bal c.q. sax verder het werk laten doen. Het resultaat: een kunststukje, met het publiek als grote winnaar.

Ondertussen dronk ieder 2 Koninck: 3 x 2 = 6 Ó EUR 2,50 = EUR 15,00. En dan nog voor bijna EUR 3,00 aan nootjes. Dat is inclusief fooi zes euri per persoon. In de kroeg is algebra wel toepasbaar: hoe meer je drinkt, hoe groter de kater de volgende dag, een lineair verband.

 

Gerard