5 januari 2005

NEC - Niumagi

 

Mooie woorden

 

In de lijstjeswoede van de afgelopen tijd is er ook onderzocht wat het mooiste woord in de Nederlandse taal zou zijn. Taalkundigen en -liefhebbers kwamen tot desalniettemin, toch hielden Veronica-luisteraars het op liefde. Je zou kunnen zeggen dat in het eerste geval voor de vorm is gekozen en bij de radio voor de inhoud. Moet Miss Nederland ook iets te melden hebben of gewoon mooi zijn en haar lieftallige hoofdje houden? Als je deze vraag met ja beantwoordt, heb je de vraag niet goed begrepen. Als je voor de eerste optie kiest vind je tsunami waarschijnlijk geen mooi woord. Hoe kan iets dat zoveel slachtoffers en schade veroorzaakt mooi zijn, ook al is het een japanisme ?

Paul vindt tsunami een prachtig woord, maar ergert zich een kuitblessure aan zeebeving. De aarde beefde en veroorzaakte een vloedgolf, aldus onze vermeende aanvoerder. Hij wist ook nog te vertellen dat een groot deel van de Amerikaanse oostkust wordt weggevaagd als de Canarische eilanden, of althans delen ervan, in zee storten. Golven van wel 500 meter hoog zullen de wolkenkrabbers van New York als luciferhoutjes vermorzelen. Erik en ik luisterden ongelovig, maar aandachtig. De drie Konincken hadden hun duivelse werk nog niet afgemaakt. Aan de andere kant van de Trianonse tafel waren Casper, zoals Sjoerd's zoon niet genoemd is, Patrick en Sjoerd een nieuw product in de markt aan het zetten, kansen en bedreigingen afwegend. Ondertussen aten wij nacho's of ons leven ervan afhing, omdat het bakje moest worden gebruikt om de ijsklontjes voor Paul's kuit in te bewaren, die nu nog in het Palmglas huisden, waarmee Paul flink in zijn maag zat. In dat lichaamsdeel van Erik en Sjoerd dreven frieten in de cola, geleverd door een balorige Turk, die al 15 jaar niet getrouwd is met Corry.

 

Kortom, de futsalwedstrijd van die vroege woensdagavond was allang vergeten. Geen woord meer over Tonnie Schakenraad, die de bal met zijn linkerbeen niet heeft opgewipt, de schlemielige eerste tegengoal, waarbij Sjoerd niet of sneller had moeten uitlopen en Gerard zijn enkel blesseerde, de droge knal van Casper (1-1), de 2-1 van Pat, de uitgegroeide teennagel van Jan, de onnodige gelijkmaker en de winnende kopbal van Patrick na een superassist van Sjoerd. Oké, in de kleedkamer werd nog wat gefoeterd op enkele onsportieve tegenstanders en de zeer lichte en zachte bal, maar toen Casper zei "Als je geen knappe kop hebt, moet je knap in de broek zijn." deden we de drie punten in de tas, gaven het schaartje voor Jan's nagel terug aan de beheerder, die misschien wel Erik Carteling was, die ooit op het veld een paar potjes met ons meedeed, en togen naar de toog ... van de Kluizenaar om mevrouw Michiel te strikken voor de afscheidswedstrijd van Jeel.

Dat wordt volgende week een tsunami aan oude voetballers, douchers en BBQ-ers, met een vloedgolf aan Palm en andere bieren, waarbij Jeel een waardig afscheid zal krijgen met veel mooie woorden: lapzwans, boterbabbelaar, lanterfanten, slampamper, melancholie en niet te vergeten, zijn baltechniek indachtig, fluweel.

Gerard