3 september 2004

NEC1 - UNION1

 

Het blijft echte sporthalnostalgie, daar in Grootstal. De oude hal kreunt onder het gewicht van het verleden, je zou het gebouw bijna uit zijn lijden willen verlossen. Nog een jaartje, jongen. Hou vol! Op de valreep voegen we enkele mooie nieuwe voetbalherinneringen er aan toe: het afscheidstoernooi van AndrČ en Bas, het Kopfschmerzentoernooi en enkele competitiewedstrijden tegen oude bekenden, zoals de ijzervreters van Niumagi. Ook treffen we er vaak teams van Union, die kennelijk deze bouwval hebben uitverkoren als hun thuisbasis. Deze keer mochten we bekeren tegen de crĖme-de-la-crĖme van de Maldense club, het eerste team. (Zoiets boezemt ontzag in, maar dat is natuurlijk onterecht. Wij zijn zelf ook het eerste team.) Met een gemiddeld leeftijdsverschil van 16,5 jaar begonnen we de wedstrijd met afwachtende voortvarendheid. Toegegeven, de jochies waren beter, maar ze konden hun surplus aan techniek en conditie niet vertalen in doelpunten. De beide grootmachten hielden elkaar behoorlijk in evenwicht, wat vanuit een ander standpunt ook als 'saai' gezien kon worden. En terwijl Jan op de bank zijn verveling nog even weggaapte, floot de scheids voor een verdiende 0-0 ruststand.

 De tweede helft gaf een totaal ander beeld te zien. Opgejaagd door wisseldruk (steeds drie man op de bank!) vergaten de UniVV'ers onder ons dat ze een dag erna ook nog een hele veldvoetbalwedstrijd zouden moesten afwerken. Daardoor kwam er meer vuur in ons spel, maar dat bleek ook de inluiding van onze ondergang. Met de conditie zat het redelijk goed, maar de scherpte ontbrak. Het gebrek aan speelritme speelde ons duidelijk parten. Kleine foutjes (we noemen geen namen) werden genadeloos afgestraft en voordat we het wisten, keken we tegen een 4-0 achterstand aan. Sjoerd maakte zich onsterfelijk door het eerste doelpunt van het seizoen te maken (uit een strafschop) en mag zich na deze eerste wedstrijd zelfs topscorer noemen, samen met Paul die in de slotseconde de 2-6 intikte.

 De nederlaag was snel vergeten. In de kleedkamer bleek de veldvoetbalwedstrijd van de UniVV'ers te zijn afgelast - wat gelijk een goede gelegenheid bood om het flink laat te maken. Een delegatie van maar liefst zes man - een seizoensrecord! - toonde in Trianon aan dat het met de kroegconditie wel snor zit. Een fijn opwarmertje voor het komende seizoen!

 

 Paul