9 april 2004

Kleurrijk Arnhem - NEC  8-6

 

DRAMA IN DE DUMPEL

 

Vrijdagavond heeft zich een drama in twee bedrijven afgespeeld.

Bij ons in de achtertuin had een merelechtpaar een nest gemaakt, waarin vier eitjes waren uitgekomen. Vier van die roze, onschuldige, naakte, weerloze vogeltjes. De twee katten van de buren hadden dat ook in de gaten en dachten vier nieuwe speelkameraadjes te hebben gevonden. Enfin, om een kort verhaal kort te houden, even later lagen er vier vogellijkjes op ons nieuwe grasveldje.

 

Maar waar had ik het over, o ja, dat drama. Het begon allemaal zo mooi: met zijn zessen in de bolide van Erik, waaraan Jan een lichte heupblessure overhield, op weg naar Velp. Keuvelend over mensen die van de Waalbrug waren gevallen en bij een woonboot aanklopten, ondertussen in alle kasten en hoeken van de auto zoekend naar de onvindbare pasjes. Gelukkig hadden we allemaal ons rijbewijs ter legitimatie meegenomen, behalve chauffeur Erik, die gezien zijn rijgedrag volgens Sjoerd er waarschijnlijk ook geen bezat. Toch kwamen we onbeschadigd in de pas gerenoveerde sporthal aan. De bloedspatten in de kleedkamerdouche hadden ons moeten waarschuwen, maar we begonnen monter aan de laatste wedstrijd van het seizoen. Gesterkt door de wetenschap dat Jan er in de warming-up achterkwam dat hij ook met rechts kon schieten, zij het slechts met punt en buitenkant, en ondanks het ontbreken van Cas (verjaardagsetentje), PaulO (vaag etentje) en Jeel (Zeeuws etentje).

 

Patrick liet meteen zien dat we bij winst theoretisch nog tweede konden worden door het snelheidsrecord scoren scherper te stellen op 13.21 seconden. Voor hemzelf natuurlijk, want voor de meesten van ons ligt die tijd ruim onder de drie seconden (vraag Erik naar de juiste tijden). Sjoerd staat inmiddels hoog op de ranglijst "Rare blunders". Hij stopte een kleurrijke inzet en dacht de omhooggevallen bal rustig uit de lucht te plukken, maar hij was met zijn gedachten kennelijk alweer bij een verre uitworp naar Caspers kruin. Hij liet de bal sukkelig los met als smoes dat zijn handschoen kapot was (1-1). En toen werd het spannend: wie maakt voor NEC de 100ste goal van het seizoen en met welke kant van welke voet? Ja hoor, Jan dus, met buitenkantje rechts. Patrick maakte 101, Erik in de tweede helft 102 (daverende vrije trap) en 103 en Gerard 104 (powerplay). Die laatste was de 100ste echte goal, als je de virtuele 4-0 tegen Quick niet meetelt, en betekende een 5-6 voorsprong. De tegenstander gooide er nog een extra portie onbestraft geweld tegenaan, wat drie goals en de 8-6 eindstand opleverde. Sjoerd schold de onthutsend zwakke scheids uit voor Vitesse-fan (of -hoer of -homo), maar hij bleek buiten het veld een Nijmeegse NEC-supporter te zijn.

 

Op de terugweg vergaten we de teleurstelling, mede ontstaan door de ontvelde teen van Patrick, door middel van een ouderwetse muziekquiz. De twee Eddie Beckers voorin lieten nummers uit 2002 horen, waarvan de achterbank titel en artiest moest noemen. Sjoerd (K3) en Patrick (U2) maakten er een onbesliste nec-aan-nec-race van (7-7), terwijl Jan en Paul samen de rode lantaarn droegen (1-1). In Trianon bespraken we het afgelopen wisselvallige seizoen met als belangrijkste conclusie dat Casper minder jarig moet zijn. Verder veel tactisch geneuzel als scherper verdedigen, meer coachen, zone- of mandekking en korte hoek. Het café liep ondertussen dramatisch leeg, zodat wij ons uiteindelijk ook naar de achterzaal verplaatsten, waar een heuse disco aan de gang was. Wij kregen onze vermoeide voetjes echter niet meer van de vloer en verkozen een gesprek over (bal)verliefdheid en overspel(en). Wat hebben we toch een leuk team! Op naar het volgende seizoen, als we de pasjes kunnen vinden.

 

Gerard