18 maart 2004

NEC - Juliana'31 7-4

 

GEEN BEROERDE AVOND VOOR NEC

 

Een collega vroeg mij: Tegen wie moeten jullie vanavond?

Juliana, antwoordde ik.

Zijn die goed?

Ach, ze is dement.

 

Maar Juliana bleek een taaie oude dame, die razendsnel over het veld raasde en nog goed wist waar het doel van Sjoerd stond. En waar Sjoerd niet te vinden was: de korte hoek. Liefst drie keer werd hij daar verschalkt door dezelfde, verrassend hard schietende speler, die goed de kleinzoon van onze voormalige koningin had kunnen zijn. Of niet. Gelukkig waren onze gelederen versterkt met een halve Spanjaard, die in AndalusiŽ vreemd genoeg bekend staat als Patrick Hattrick. Hij kon alleen gecoacht worden door heel hard "bal" of "volg" te roepen, en dan in het Spaans. Dat hielp helemaal niks, want hem was in Zuid-Spanje te verstaan gegeven dat hij nog meer dan hij toch al deed alles 'solo' moest doen. Hij had blijkbaar niet in de gaten dat hij inmiddels weer in de Hennie Huismanhal aan het ballen was met die leuk combinerende, frisse, Hollandse jongens van NEC. Misschien was hij in de war gebracht door het veelvuldige gebruik van het woord 'tapas' in onze conversatie, hoewel de wanorde in onze kleedkamer hem niet meer zal hebben herinnerd aan de blauwe of rode polo-inloopshirts en de 5 minuten optuttijd (voor de wedstrijd) in Spanje. Anyway, Patrick scoorde wel drie keer, waarbij de keeper er bij het tweede doelpunt (en onze vijfde) kort na rust uitzag als Sinouh, door het rollertje tussen armen en benen door te laten gaan. Casper had die hoedtruc kennelijk afgekeken tijdens zijn bezoek aan Nerja en deed niet onder voor zijn maatje. Ook zijn tweede goal was opmerkelijk, hij kopte een precieze uitworp van Sjoerd rechtstreeks in het doel (zie vorige week). Gelukkig worden er in huize Soeteman veel ruzies gemaakt, wat wil je met zo'n opvliegend karakter, en Sjoerd gooit dan serviesgoed en ander loszittend materiaal met een steeds minder grote boog richting dekking zoekende echtgenote. Casper staat ook meestal in de dekking, maar is een kop groter dan Regien, zodat het een koud kunstje voor onze aanstaande vader is Casper de bal hard naar zijn hoofd te gooien. En dan is het een simpel inkoppertje. De zevenklapper werd voltooid door Paul, die onder toeziend oog van Max en Inez een assist van Jeel (!?) in het doel werkte. Sjoerd werd een keer verrast door een gemene schuiver, maar hield verder de schade beperkt.

We hadden dus heel wat te vieren in Trianon:

- de zwaarbevochten, maar verdiende 7-4 overwinning,

- de rentree van Patrick,

- de vreemde blessure van Jan, nadat hij naar eigen zeggen een paal had uitgepoept,

- het bezoek van PaulO aan het Grollo van Cuby and the Blizzards,

- de toekomstige samenwerking tussen Jeel en Regien (en Dianne?) aan de Waalkade,

- het feit dat Erik alleen nog in het veld scoort,

†- het gerucht dat Jeroen Reijnders volgend jaar deel gaat uitmaken van NEC 1.

Daar moest op gedronken worden en dat deden we ook in ruime mate. Ik heb nog nooit zoveel letstes gedronken, al dan niet zelfgetapt, en Patrick, Paul en ik bleken goede horecaschoonmakers. Wij draaien onze hand ook niet om voor een tapasbarretje.

Diep in de nacht reed ik de Berg en Dalseweg op als een oud vrouwtje dat al jaren de weg kwijt is. Ik voelde me wel heel Konincklijk.

 

Gerard