09 maart 2004

Union3 - NEC  3-6

 

Kik Wilstra is een oude voetbalstrip, waarvan de naam is samengesteld uit de namen van drie bekende voetballers. Alleen weet niemand meer welke (op een paar vijfenveertigplussers na). Veel makkelijker te ontcijferen zijn de volgende namen: Jan Konijnenhijfte, Sjoerd Schaafdam en Patrick Heijginkel. Kent u ze? Het zijn de matadoren van NEC 1, die voor de zoveelste keer tegen Union moesten spelen. Een gevaarlijk team, dat we nu toch wel verdacht vaak tegenkomen, sommige van ons zelfs afgelopen zaterdag nog op het veld. Daar gristen de Trekvogels hun allereerste punten van het seizoen weg voor de neus van de verbouwereerde Maldenaren. Dat had een waarschuwing moeten zijn! Maar ze hadden niet gerekend op de nieuwe keepersbroek van Sjoerd. Weliswaar moest de broek eerst nog wennen aan zachte bal waaruit de plof verdwenen was (ontploft), ten koste van een tegengoal, maar daarna kwam de broek op stoom door Sjoerd de kracht en precisie te geven om de bal subliem uit te gooien naar Casper, die achterover koppend de keeper met een boogballetje passeerde. Het ijs was van de dam en het hek gebroken. Casper tekende ook voor de 2-1, door een onderschepte bal hard tegen de touwen te jagen. Paul mikte nummer drie in de goal na een eentweetje met PaulO, die zich handig verloste van zijn tegenstander.

 

Eigenlijk zou de ontplofte bal een kolfje moeten zijn naar Jeels hand (of voet), maar vreemd genoeg kwam onze balgoochelaar pas echt los in de tweede helft, toen de bal verruild was door een officieel, niet stuiterend exemplaar. Nauwelijks uitgerust kegelde Jeel de 4-1 in het doel, na een haarscherpe hoekschop van Casper. Zou Jeel in zijn laatste seizoen zijn eeuwige ruzie met de plofbal voorgoed bijleggen? Zien we hier een opening om het contract toch nog met een jaartje te verlengen? De onderhandelingen worden interessant nu is uitgelekt dat Jeel samen met de moeder van Sjoerds aanstaande kind een tapasbar aan de Waalkade wil overnemen. Niet omdat wij zo van tapas houden, en al helemaal niet omdat wij de Waalkade zo gezellig vinden, maar omdat hier een nieuwe sponsor wordt geboren die snakt naar naamsbekendheid. (Zou Jeel stoppen met zaalvoetballen omdat hij de afstand naar Trianon te ver vindt? Slim bekeken van Jeel: hij richt zijn eigen stamkroeg in op 50 meter van zijn huis).

 

Met een stand van 4-1 heb je normaal gesproken niet veel meer te vrezen, maar Gerard dacht daar anders over. Verongelijkt dat hij het verslag niet mocht schrijven testte hij de reactie van Sjoerds broek met een intikkertje op eigen goal. Daar had de broek niet van terug. De Unionianen kwamen zelfs terug tot 4-3 en even zweefde het tweedehelftsyndroom van onze professionele clubgenoten door de koude hal. Maar gelukkig gaf Paul even later Gerard de gelegenheid om de smet van het eigen doelpunt weg te wissen met een bevrijdende inschuiver. Jeel bekroonde zijn ontluikende liefde voor de plofbal met een tweede treffer en bepaalde de eindstand op 6-3.

 

Onder de serieel geschakelde douches zagen we alleen maar blije gezichten. Gerard omdat hij Roeland Loosen door de benen had gespeeld, Jeel vanwege zijn nieuwe baantje als zaalvoetbalverslaggever bij de Gelderlander (district Liemers), Erik omdat hij binnenkort niet meer kan scoren, Paul omdat hij weer tijd heeft om een verslag te schrijven, Casper omdat de huizenjacht mogelijk een goede afloop krijgt (op kruipafstand van Trianon). En Sjoerd? Sjoerd vierde de aankoop van zijn wonderbroek later op de avond met het geven van een rondje. Wijselijk zei hij niets over zijn aanstaande vaderschap, dan had hij nog een rondje moeten geven. (Het kraambezoekkado is trouwens al bekend. Tegen die tijd zal Jan's dochter wel uit het NEC-rompertje zijn gegroeid. Dat kan dan samen met het NEC-slabbertje - mits gewassen - overgaan naar Sjoerd junior.) Overigens circuleerden geruchten in de kroeg dat Sjoerd gevraagd wordt door FC Zwolle nu hun breedbeeldkeeper Van der Werf naar RBC vertrekt. Toen een andere bron onthulde dat Sjoerd familie is van Stanley Menzo, spitste de voetbalcommentator van Omroep Gelderland aan het tafeltje naast ons de oren. Bang voor teveel media-aandacht besloten we uit voorzorg huiswaarts te gaan.

 

Paul