4 november 2003

NEC - Kleurrijk/XS4U 4-6

 

NEC IN GRIJZE MIDDENMOOT NA VERLIES TEGEN KLEURRIJK/XS4U

 

Sjoerd is bijna blind aan zijn rechteroog. Of zijn linker? Of toch beide? In ieder geval is het zeer lastig bij het uitzoeken van een lekker drankje na afloop van de wedstrijd. Hebben ze hier ook Fristi of staat daar Fanta? Gewoon altijd Palm drinken is veruit de beste oplossing. Maar wat erger is: het uitgooien van de bal, als Sjoerd deze wonder boven wonder eens te pakken heeft gekregen, krijgt door zijn handicap een eenzijdig karakter. Op rechts en dichtbij ziet hij geen medespeler meer staan, zodat de bal steevast naar de linksbuitenplaats wordt gesmeten. Nu hebben we maar n linkspoot, maar Paulo is een echte middenvelder die nooit tijdig op de plaats van bestemming kan zijn als de bal door neerploft. Gelukkig staat Jeel regelmatig op links uit te hijgen na een zinloze actie en komt de weggeworpen bal af en toe in de buurt van een NEC-er. Maar vaak houdt balbezit van Sjoed balverlies in. Door dat oog. Wat nu? Leggen we geld bijeen voor een kek brilletje voor de veelgeplaagde doelman of sporen we via Koen en Kay het telefoonnummer op van Paul Haaster? Het lijkt op een verlies-verlies-situatie. Net als de pot tegen Kleurrijk/XS4U. Met slechts vijf spelers waren we in aantal en ook mentaal bij voorbaat de onderliggende partij, die achter de feiten aansukkelde. De 4-6 nederlaag was uiteindelijk nog acceptabel, hoewel de bal bij hun tweede goal via de lat niet over de lijn stuiterde en er een heel andere wedstrijd had moeten ontstaan. De scheids zat echter niet tegen en door goed loop- en teamwerk en scherpte voor de goal (Jeel, Erik, Gerard (2x)) hielden we de schade beperkt.

We zijn nu wel een duffe middenmoter aan het worden: 9 gespeeld, 3 gewonnen, 3 gelijk, 3 verloren. Het wordt tijd voor nieuw elan, al was het maar om de derde helft winnend te kunnen afsluiten. Nu zaten Paul en ik met een grote bak borrelnootjes en toenemende dufheid met zijn tween naar Celta-Ajax te kijken. Voordeel was dat er tijd en ruimte was voor een goed gesprek en mooie zinnen. "Ik zal deze lentebok van zijn fysieke omhulsel ontdoen," zei Paul bijvoorbeeld. Hetgeen geschiedde.

 

Gerard