18 februari 2003

NEC1 - Union3  3-3

 

Arsenal-Ajax was op de tv. Voordat we begonnen was het op Highbury 1-1.

Jelle bekende dat hij eigenlijk geen zin had om te voetballen, maar pakte

toch zijn boodschappentas uit. Het begon een vast ritueel te worden: de

nieuwe Rucanor schoenen in de eerste helft aan de voeten- de tweede helft op

de oude badminton-schoenen. Volgende week combinatie van oude en nieuwe

schoen aan linker en rechtervoet? Hoe ver moet je gaan?

Casper geblesseerd aan linker-grote-teen. Jan 150 % fit.

Slechte warming-up. 1-0 achter. Geen paniek. 1-1 door Erik! (en niet door

Patrick, de statistieken worden onbetrouwbaarder). Scheidsrechter keurt goal

van Patrick af. Waarom weet niemand. Na protest wordt Patrick ook nog bijna

het veld uitgestuurd. We krijgen 5 minutenlang alles tegen en komen 2-1

achter. Rust. Gerard is groene Australische bidon kwijt. Paul's 1,5

literfles Sparood is ook onvindbaar. Even kijken bij de TV in de kantine:

Arsenal-Ajax nog steeds 1-1. De tweede helft. Patrick maakt 2-2. De geoliede

machine begint op volle toeren te draaien. Mooie combinaties. Wippertje

Jeel. Gerard schiet hard voor. Sjoerd groeit in de wedstrijd. Patrick scoort

bijna ala Van Basten finale EK 1988. Paul maakt de 100e goal van de

competitie (de zes reglementaire goals tegen de tuinders van Jonge Kracht

meegeteld). 3-2 voor. De wedstrijd lijkt beslist. Het tempo gaat omhoog.

Union hapt naar adem. Grote kansen op 4-2. De 48-jarige keeper van Union

(snordragend, shirt uit broek) voorkomt erger (kijkersvraag: welke bekende

keepers hadden een snor?). En dan 3 minuten voor tijd: de noodlottige 3-3.

Nog enkele kleine mogelijkheden. Eindsignaal. Snel kijken naar de laatste

minuten Henry/ Bergkamp-Zlatan/ Pienaar: het is 1-1 gebleven. Douchen.

Pinnen (nu al een auto vol). Kantine. Nootjes. Palm. Toren van Babel.

Bekladde bierviltjes. Pim.

 

groeten

Erik

 

Ik wil niet meteen over de scheidsrechter klagen, dus laten we het eerst even

over het referendum hebben. De discussie aan de bar hierover kwam helaas

niet echt van de grond. Daarom een stelling om de tongen volgende week wat

los te maken: "Het referendum lijkt democratischer dan het is". Misschien

kan Casper via familie-opstelingen de waarheid boven water krijgen. Nieuwe

vraag voor over twee weken: "Wat is waarheid?".

Kunnen we de familie-opstelling ook in het veld toepassen? Vader Sjoerd

bewaakt het huis, moeder Paul deelt de ballen uit en wij, de kinderen,

zeuren en janken en schreeuwen en scoren. Scoren? Jawel, scoren. Tussen de

bedrijven door hebben we er 100 (honderd!) in liggen. Na de dramatische

nederlaag in Bemmel (zie geweldige fotoroman op de website) waren we op 97

blijven steken. Patrick scoorde tegen Ui3 98 en 99 en Paul smaakte het

genoegen onze 100ste van het seizoen te maken. En dat was maar goed ook.

Daardoor kwamen we eindelijk op voorsprong in een goedgespeelde pot, waarin we desondanks anderhalve helft achter de feiten aanliepen. Jammer dat we niet 101 en 102 scoorden (André, Jeel) en vooral dat Union alsnog langszij kwam. Met iets meer geluk en een minder partijdige scheids (daar issie toch) hadden we de drie punten mee de kroeg in genomen.

Verder heb ik nog op mijn bierviltje staan: "Anna is de langste vriendin van

Jeel die ik ken" en "korte nagels bij Sjoerd: 2e goal". Daaronder staat:

"rooie DRAAD". Snapt iemand er nog iets van?

 

Gerard