28 November 2000

Nec - Arnhem 7-6

 

Dinsdag 28 nov stond er alweer een 3-puntenwedstrijd op het programma, en die zijn voor middenmoters die na 8 wedstrijden al geheel en al uitgebald zijn en niets, maar dan ook niets meer kan gebeuren, omdat een of twee ploegen onder aan zo'n verschrikkelijke bende brandhout zijn dat zelfs de pupillen van Schubberkutterveer er nog wel van zouden winnen (met een mannetje minder), nu eenmaal ontzettend belangrijk. De sfeer was dan ook geladen, net als een dubbelloops geweer tijdens de fazantenjacht. Maar dat is iets geheel anders.

Hoe dan ook, Eric van Ginkel's (die zo te zien naar de plastieken chirurg was geweest en het idee had opgevat zich maar eens als Jeel Vanhijfte door het leven te gaan begeven (zeer wijs besluit)) oude vertrouwde Saab wilde niet starten en dus kwam deze precies om half acht de sporthal inlopen, juist toen de scheidsrechter zijn fluit in zijn mond nam. Ik ken iemand die dat ook eens heeft geprobeerd trouwens.

De wedstrijd begon rustig. Ik zag dat Bas van der Pas weer eens meedeed, alhoewel hij waarschijnlijk die week naar diezelfde plastieken chirurg was geweest met het verzoek zich te laten ombouwen tot Eric van Ginkel. Dat was wonderwel gelukt, want zonder het NEC100jaar - boek, had niemand durven zweren dat het Bas van der Pas niet was. Gelukkig wisten wij, trotse bezitters van dit mooie, professioneel opgezette naslagwerk, wel beter.

Jeel Vanhijfte was er niet, alhoewel er wel iemand meedeed die veel op hem leek, maar dat was, zoals reeds gezegd, Eric van Ginkel dus.

 

Na zo'n 10 minuten kwam er wat vaart in het spel. Ik kreeg echter steeds meer het vermoeden dat onze gasten eigenlik zaalrúgbyers waren, en dat ze de verkeerde hal waren binnengelopen, maar toch maar besloten hadden om te spelen. Het was een ploeg die voornamelijk uit Michelinmannetjes bestond, en daar loop je niet zomaar even langs. Na een slopend gevecht en wederom fabuleus keeperswerk van Sjoerd (Sjoerd, je kent de deal: ik lik je kont hier op papier, jij de mijne onder de douche)(vergeet je tanden niet te poetsen achteraf!).(anders loopt het misschien in de gaten als je je meisje zoent!) kwamen we op een gegeven moment met 7-5 voor.

We hielden dit door een keiharde doch correcte sliding van Eric van Ginkel in de voorlaatste minuut. Had Eric niet ingegrepen dan was de tegenstander zo doorgelopen: 5 punten bij rugby! (dacht ik) plus nog een schop na.

Hierdoor, door die fabelachtige sliding, en nergens anders door, sleepten we de overwinning over de streep. Dat was wel 2 minuten zitten waard.

Dat het in de laatste seconde nog 7-6 werd was voor de statistieken.

De statistieken (opletten Bas, statisticus!).

Zou er bijvoorbeeld in het jaar 2107 iemand zijn die zijn zolder op gaat ruimen en een uitdraai ziet van de uitslagen van de dinsdag 28 november 2000 gespeelde zaalvoetbalwedstrijden in Nijmegen, tweede (?) klas zaalvoetbalamateurs en dan denken: 7-6! Spannend moet dat geweest zijn!

Niets is minder waar! En enkel en alleen door die sliding! Maar dat staat er weer niet bij! Dat noem ik pas onrecht!

Eric van Ginkel