Lonesome George Wie? Ik? Jong zeehondje op Galapagos Fregat vogel Intiem moment op de galapagos iguana met cactus Leguaan Huis pelikaan  
               
 

Reisverslag wereldreis
I'm always close to home, it don't matter where I roam

 

 

 
 
 
         

Hieronder het meest recente verslag, overige (oudere) verslagen vind je met behulp van de menubalk hierboven, gerangschikt per land.


Hallo allemaal!

De foto's staan alweer een tijdje op de site, maar aan een verslag waren we nog niet toegekomen. We hebben nu even de gelegenheid om wat tijd in een internetcafé door te brengen, we zitten op Koh Chang en het regent pijpenstelen! Jammer voor ons, goed voor jullie!

We waren gebleven in Saigon, Vietnam waar een dagrugzak gejat is.. Gelukkig hebben we het daarna nog wel heel erg naar onze zin gehad! Dit is ons laatste verslag, dus ga er maar eens lekker voor zitten. We proberen het kort te houden ,we zijn immers over twee weken alweer thuis en kunnen al jullie vragen live beantwoorden! In dit verslag staan onze belevenissen in:

Vietnam: Saigon – Mekong Delta

Cambodja: Phnom Penh – Sihanoukville – Siem Reap

Thailand : Bangkok

Maleisie: Kuala Lumpur – Melacca

Singapore: Singapore

Maleisie:  Cameron Highlands – Kuala Lumpur

Thailand: Bangkok – Koh Chang


Saigon

In de dag die we nog hebben in Saigon bezoeken we het war remnants museum en het reunificationpalace. Beiden zijn indrukwekkend op hun eigen manier. Het oorlogsmuseum is vooral een grote foto tentoonstelling van alle narigheden die tijdens de “Amerikaanse oorlog” (die wij de Vietnam oorlog noemen) hebben plaatsgevonden. Ook zien we de keiharde gevolgen van het gebruik van Agent Orange, een sterk ontbladeringsmiddel dat de Amerikanen hebben ingezet in de jungle. Nog generaties lang worden er mismaakte kinderen geboren. Bah! Het reunification palace is de plek waar  Vietnam formeel weer een land is geworden. Het is nog precies zo als het toen was, met ondergrondse bunkers, communicatie kamers en een casino. Erg mooi om door heen te lopen en het doet ons de gruwelijkheden weer een klein beetje vergeten. 

Mekong Delta

We gaan vanaf Saigon naar Cambodja met een bootje! We zitten drie dagen op een boot en varen door de prachtige rivierdelta. We krijgen een erg goede indruk van het leven hier in de delta. Uiteraard speelt zich het leven vooral op en rond het water af. Het is keihard werken voor de mensen die hier werken. Het is verder een “typische tour” en we weten direct waarom we met zijn tweetjes reizen in plaats van met een groep. We stoppen nogal veel voor fruithapjes, toiletpauzes, thee en koekjes etc... Maar we hebben gelukkig  wel een leuke groep. In een van de dorpjes komen we Boris en Lonneke tegen. Fabian had hen eerder ontmoet op het politiebureau in Saigon, ze waren daar om een Frans meisje te ondersteunen die ook haar tas was kwijtgeraakt... komt dus vaker voor....  We komende ze de komende tijd nog veel vaker tegen, heel erg gezellig! Ook zij maken een lange reis en gaan zich na afloop vestigen in Australie.. hmmm. Best een aardig idee moeten we zeggen J Op de derde dag gaan we tijdens een lange dag helemaal door naar de hoofdstad van Cambodja, Phnom Penh. We lachen ons nog even helemaal ziek om een grote groep Spaanjaarden die heel erg dwarsliggen bij de grens (ze willen niet betalen voor hun Visum omdat de tourleader had gezegd dat alles inclusief was.... in de folder stond duidelijk dat de kosten voor het Visum uiteraard niet ingebrepen waren en mind you, het ging om 2 dollar extra p.p.) In onze groep zaten ook nog twee Spanjaarden die spontaan Engels begonnen te spreken om maar niet verward te worden met hun landgenoten.. Wij kennen die plaatsvervangende schaamte ondertussen ook wel een beetje.....

Cambodja: Phnom Penh

Gisteren hebben we vanuit onze boot naar de boot van Boris en Lonneke geroepen dat we om 20.00 uur bij het eerste restaurant uit de lonely planet zouden gaan eten. Wij redden het net op tijd en warempel, zij komen een kwartiertje later ook achter op een brommertje aangescheurd! We eten echt heel erg lekker (tapas) en genieten van ijskoud en spotgoedkoop bier. De volgende dag is een ontzettend heftige dag. We bezoeken eerst het Tuol Sleng museum (de oude S 21 gevangenis waar de gevangen van het Rode Khmer regime werden vastgehouden en gemarteld). Daarna gaan we door naar de Killing Fields, waar de gevangen uit de S 21 werden doodgeschoten (als ze geluk hadden) en begraven in de massa graven. Geluk hebben om dood te worden geschoten? Ja, kogels zijn duur, dus werden ook mensen levend begraven, doodgeslagen etc. En om te voorkomen dat er toch iemand het overleefde en om te voorkomen dat het ging stinken werd het graf nog even overgoten met chemicalien. Babies werden tegen een boom doodgeslagen (zewaren de prijs van een kogel niet waard). En mochten er toch kogels zijn dan werden babies als kleiduif gebruikt... kun je je er een voorstelling van maken???? Wat we er nu nog van terug zien is nog steeds heel erg heftig. Er steken her en der kleren uit de grond (door het regenseizoen wordt er een laag aarde weggewassen) en steken er botten, tanden en sierraden uit de grond. We kunnen eigenlijk geen woord meer uitbrengen, het is een prachtige vredige plaats met mooie grote bomen maar een afgrijslijke geschiedenis.  Onze chauffeur vraagt na afloop doodleuk of we nog even naar de shooting range willen waar we een AK-47 of raketwerper kunnen afvuren... Uuuhhh Nee, wat had je zelf gedacht???  We vinden het onvoorstelbaar dat dit gewoon kan, maar het is er een goedlopende touristenbezigheid en ze zamelen op deze manier geld in... Wij zijn er gewoon een beetje van streek van. ..

Sihanoukville

Na een dag vol Rode Khmer narigheden besluiten we maar om met onze kont een paar dagen op het strand te gaan liggen. We hebben het erg druk gehad de laatste weken en zijn in moordend tempo door Laos en Vietnam getrokken met als gevolg dat we het in het zuiden van Vietnam eigenlijk wel een beetje bekeken hadden. Cambodja is een te mooi land om zo maar te verlaten dus leek het strand ons een uitstekende optie. We ontmoeten Boris en Lonneke ook weer en verblijven in prachtige bungalows aan het strand die gerund worden door een Nederlander. (Cove Bungalows) We drinken voor minder dan 40 eurocent koud tapbier met onze voeten in het zand.. tsss. Wat willen we nog meer.

Siem Reap

Omdat we niet de rest van onze reis op ons gat kunnen blijven liggen vinden we gaan we toch maar weer eens verder.  De tempels van Angkor wachten op ons! Met de bus gaan we via Phnom Penh naar Siem Reap waar we in een prachtige villa terechtkomen voor weinig geld! Het is echt een van de mooiste kamers die we ooit hebben gehad en ook nog budget vriendelijk! (het is de Golden Temple Villa in Siem Reap). We gaan de volgende dag met een Tuk Tuk chauffeur naar de tempels van Angkor. Het gebied is echt te groot om te voet door te komen, dus we hebben vervoer nodig. Heel handig is dat de chauffeur goed engels spreekt en ook nog wat kan uitleggen over de tempels. Maar echte Nederlanders als we zijn besluiten we de twee dagen erna om maar op de fiets te gaan. We hebben dan echt de tijd aan ons zelf! We gaan ook de wat meer afgelegen tempels bezoeken en zijn vaak met zijn tweeen bij een tempel. Het is echt een prachtige ervaring die zich moeilijk in woorden laat vastleggen. Op de foto pagina van Cambodja staan wat fotos die je een indruk geven van de pracht van deze tempels. Het is weer heel anders dan de tempels die we gezien hebben in Thailand en Midden Amerika. Ze zouden alleen nog bij de populaire tempels de grote groepen Koreanen/ Japanners moeten verbieden die overal met hun handen aankomen! (zelfs de gidsen doen dapper mee met het beklimmen van beelden en,  jawel, het aanraken van de borsten van de beelden van de topless hofdanseressen....).

Na drie dagen tempelen in de schroeiende hitte zijn we toch wel tempel moe. De tijd is gekomen om snel door te gaan naar Bangkok en dan te vliegen naar Kuala Lumpur waar Shukreen (Gerjanne haar gastzusje) op ons wacht. We nemen dan nu echt voor de laatste keer afscheid van Boris en Lonneke en maken ons op voor wat lokaal bekend staat als “de busrit van de gebroken ruggen”.  We begrijpen nu waarom, de weg is echt heeeeel erg slecht en na 12 uren bussen en wachten bij de grenspost komen we eindelijk in Bangkok aan.

Maleisie: Kuala Lumpur

Onze vlucht met Air Asia is fantastisch en goedkoop en binnen 2 uur na vertrek komen we aan in KL, waar we een bus nemen naar het Centrale busstation. Shukreen staat al op ons te wachten en het is super leuk om haar weer eens even te zien. Het was alweer 3 jaar geleden dat ze voor het laatst in Nederland op bezoek was en nu is het dus eindelijk tijd voor ons om haar eens op te zoeken.

Ze heeft zelfs een paar dagen vrij genomen om ons KL te laten zien en dus laten we ons meevoeren naar de Petronas Twin Towers (waar ze werkt), KL tower, Merdeka Square, het vogelpark, het National Monument en ook een blik in de grootste moskee van Maleisie.  Wij vinden de stad een verademing. Eindelijk eens geen scooters, luide muziek, straathonden en straatvuil. Alles gaat hier weer redelijk geordend. Pas als we door Chinatown lopen voelen we ons weer een beetje “thuis” grappen we tegen Shukreen.

Het is onzettend leuk om haar zussen (weer) eens te zien en we eten heerlijke maaltijden bij haar moeder thuis en in restaurant met Shukreens vriend Reeza. We eten bij een bananaleaf restaurant waar je de maaltijd geserveerd krijgt op een bananenblad en geacht wordt het hele spul met je handen op te eten. En dan hebben we het niet over wat friet, maar over rijst met prut en vlees enzo..... Lekker knoeien dus, maar een erg leuke ervaring.

Melacca

Shukreen en haar jongere zus Reyhan nemen ons mee naar Melacca. Een stadje op een uur rijden vanaf KL, dat vroeger een Nederlandse kolonie is geweest. De stad heeft tijdens de VOC periode ongeveer 300 jaar onder Nederlandse leiding gestaan en dat kun je nu nog steeds terugzien in de stad.  Zo is er bijvoorbeeld een “ Stadhuys”, en zijn er straten als Jonkerstraat. Als wij er zijn is er ter gelegenheid van het 50 jarig bestaan van Onafhankelijk Maleisie een Nederlandse week georganiseerd. We eten hagelslag, oliebollen en kroketten (die laatste waren niet echt geweldig, maar ok....) en maken een paar optredens van het Nederlandse dweilorkest Kleintje Pils mee. We staan met een zooitje andere Nederlanders lekker te swingen op het “Dutch Square” en zingen mee met de Doe Maar medley, Guus Meeuwis en andere grote Nederlandse succesen. Van Shukreen en haar zus nemen we die avond tijdelijk afscheid, we zullen haar weer zien als we weer in KL terugkomen. We hebben  nog een hele nare ervaring met het Sama Sama hostal dat in de Lonely Planet als fantastisch en gastvriendelijk beschreven staat.. Nou NIET dus..  Fabian stelt een vraag en omdat de eigenaar zo stoned als een garnaal is geeft hij geen antwoord maar gaat hij  schelden.  Dat durft hij niet tegen Fabian te doen dus begint hij maar tegen Shukreen in het Duits te schelden.. Juist ja, hier kunnen we maar 1 ding aan doen:”Wegwezen!” (nou ja, we hadden de boel nog in de fik kunnen steken, maar dat ging net wat te ver vonden we...)  Zelf gaan we na nog een dag Melacca en meebleren met de muziek op naar Singapore.

Singapore

We gaan met de bus van Melacca naar Singapore met een super deluxe bus!! We hebben nog even flashbacks naar Argentinie waar je dus ook in bussen zit met maar 3 stoelen op een rij i.p.v. 4. De grensovergang verloopt weer soepeltjes en even later bevinden we ons in het hart van Singapore. Als we dachten dat KL schoon en netjes was...... Singapore is zowaar nog netter en schoner en dit is voor ons dus echt een paradijs! Maar wel duur. We vinden een kamer in het Waterloo hostel voor 65 Singapore dollar per nacht, dat is zo’n 33 euro. Pppfff, dat is ons halve dagbudget! Maar goed, de kamer is groot, schoon en netjes en veel keuze hebben we niet....

Onze tijd in Singapore besteden we voornamelijk aan de zoekactie naar lenzen en camera’s. We hebben natuurlijk een mooie camera, maar missen toch iets. Na veel wikken, wegen en vragen stellen bij winkels zijn we eruit dat we een nieuwe lens willen. We kopen uiteindelijk een meer lichtgevoelige lens, die ook in donkere omstandigheden veel betere foto’s kan maken. De nieuwe body komt dan in Nederland nog wel een keer als de prijzen wat gedaald zijn.

We hebben nog wel 1 angstige ervaring als we heel erg vroeg wakker worden terwijl ons bed staat te schudden.. Een aardbeving!! Als we opstaan lijkt het net alsof we heel erg dronken zijn, want we kunnen niet recht staan blijven en ook lopen is lastig. En omdat we op de 7e verdieping van het hostal zitten vinden we het eigenlijk beiden doodeng. Maar op de gang is iedereen erg rustig en we horen dat we het beste binnen kunnen blijven.... Als er dan ook nog een grote neger met handdoek om zijn middel van het toilet komt en roept “I was completely shaking man...”  lachen we er maar om en besluiten we vroeg te gaan ontbijten. Later horen we van de zware aardbeving in Indonesië, die hebben we dus gevoeld. Wij zijn er een stuk beter afgekomen....

Maleisie: Cameron Highlands

Na ons Singapore avontuur nemen we een bus naar de Cameron Highlands in Maleisie. Het duurt werkelijk een hele dag voor we er zijn. We moeten een keer overstappen en later nog bijna 2 uren wachten op een klein busstation voor een derde bus..... Maar we halen het en hebben zelfs een pick-up vanaf het busstation naar een leuk hostal. De volgende 2 dagen maken we mooie wandelingen door de jungle/bergen van de Cameron Highlands. Onze nieuwe lens bewijst zich meteen hier in de donkere jungle J  Hier wat hoger in de bergen is het best koud. We moeten weer eens een jas aan!! Het is 18 graden ofzo en we hebben het gevoel dat het midwinter is.... Dat wordt nog wat als we thuiskomen straks....  Het was de laatste actieve bezigheid die we hier ondernemen, want de laatste etappe is naar KL gaan en dan via Bangkok door naar een eiland.

Kuala Lumpur

Shukreen en Reeza halen ons weer van het busstation als we moe, vies, nat en bezweet terugkomen uit de highlands. We kunnen voor de maaltijd nog net ff een douche pakken. Het is inmiddels Ramadhan een het avond eten is dan best wel een “big thing”, gelukkig kunnen we schoon en fris aanschuiven....  We vinden het bijzonder om tijdens Ramadhan de break fast en de maaltijd mee te mogen maken.

’s Avonds na de maaltijd gaan we met Shukreen en Reeza naar de hilarische film “Ratatouille”, een animatiefilm over een rat met geweldige kookkunsten. Supergrappig en we lachen ons de bulten in de bios. De volgende ochtend is het helaas alweer tijd om afscheid te nemen van Shukreen en haar familie.  We vliegen terug naar Bangkok om vanaf daar met de bus en boot naar Koh Chang te gaan. Hier sluiten we onze reis af.

We kunnen eigenlijk niet geloven dat het er alweer opzit voor ons. Een jaar is echt megasnel omgegaan. We maken al grapjes “volgend jaar gaan we voor twee jaar weg”.  Het is een ervaring die we niet hadden willen missen. In Vietnam waren we er met z’n tweeën eigenlijk wel een beetje klaar mee, maar na Cambodja en Maleisië hebben we er eigenlijk weer helemaal zin in. Maar goed, als we nu nadenken over thuis, willen we nu ook wel terug gaan, al was het maar voor eventjes om iedereen weer te zien.

Gek gevoel dat het volgende verslag waarschijnlijk gewoon uit Leeuwarden komt in plaats van een andere exotische plek op aarde!

Bedankt voor het lezen van onze verslagen, het bekijken van onze foto’s en alle leuke reacties in ons gastenboek, mailbox en sms!!! We hebben ervan genoten!! En dat jullie van de website hebben kunnen genieten heb je te danken aan Fabian zijn vader (zie www.tweereizigers.nl) en de back-up webmistress Hanneke! Ook jullie ontzettend bedankt!

Tot heel snel,

Fabian en Gerjanne!