|
Hallo allemaal!
De foto's staan alweer een tijdje op de
site, maar aan een verslag waren we nog niet toegekomen. We
hebben nu even de gelegenheid om wat tijd in een internetcafé
door te brengen, we zitten op Koh Chang en het regent
pijpenstelen! Jammer voor ons, goed voor jullie!
We waren gebleven in Saigon, Vietnam waar
een dagrugzak gejat is.. Gelukkig hebben we het daarna nog wel
heel erg naar onze zin gehad! Dit is ons laatste verslag, dus ga
er maar eens lekker voor zitten. We proberen het kort te houden
,we zijn immers over twee weken alweer thuis en kunnen al jullie
vragen live beantwoorden! In dit verslag staan onze belevenissen
in:
Vietnam: Saigon – Mekong Delta
Cambodja: Phnom Penh –
Sihanoukville – Siem Reap
Thailand : Bangkok
Maleisie: Kuala Lumpur –
Melacca
Singapore: Singapore
Maleisie: Cameron
Highlands – Kuala Lumpur
Thailand: Bangkok – Koh Chang
Saigon
In de dag die we nog hebben in Saigon
bezoeken we het war remnants museum en het reunificationpalace.
Beiden zijn indrukwekkend op hun eigen manier. Het oorlogsmuseum
is vooral een grote foto tentoonstelling van alle narigheden die
tijdens de “Amerikaanse oorlog” (die wij de Vietnam oorlog
noemen) hebben plaatsgevonden. Ook zien we de keiharde gevolgen
van het gebruik van Agent Orange, een sterk ontbladeringsmiddel
dat de Amerikanen hebben ingezet in de jungle. Nog generaties
lang worden er mismaakte kinderen geboren. Bah! Het
reunification palace is de plek waar Vietnam formeel weer een
land is geworden. Het is nog precies zo als het toen was, met
ondergrondse bunkers, communicatie kamers en een casino. Erg
mooi om door heen te lopen en het doet ons de gruwelijkheden
weer een klein beetje vergeten.
Mekong Delta
 We
gaan vanaf Saigon naar Cambodja met een bootje! We zitten drie
dagen op een boot en varen door de prachtige rivierdelta. We
krijgen een erg goede indruk van het leven hier in de delta.
Uiteraard speelt zich het leven vooral op en rond het water af.
Het is keihard werken voor de mensen die hier werken. Het is
verder een “typische tour” en we weten direct waarom we met zijn
tweetjes reizen in plaats van met een groep. We stoppen nogal
veel voor fruithapjes, toiletpauzes, thee en koekjes etc... Maar
we hebben gelukkig wel een leuke groep. In een van de dorpjes
komen we Boris en Lonneke tegen. Fabian had hen eerder ontmoet
op het politiebureau in Saigon, ze waren daar om een Frans
meisje te ondersteunen die ook haar tas was kwijtgeraakt... komt
dus vaker voor.... We komende ze de komende tijd nog veel vaker
tegen, heel erg gezellig! Ook zij maken een lange reis en gaan
zich na afloop vestigen in Australie.. hmmm. Best een aardig
idee moeten we zeggen
J
Op de derde dag gaan we tijdens een lange dag helemaal door naar
de hoofdstad van Cambodja, Phnom Penh. We lachen ons nog even
helemaal ziek om een grote groep Spaanjaarden die heel erg
dwarsliggen bij de grens (ze willen niet betalen voor hun Visum
omdat de tourleader had gezegd dat alles inclusief was.... in de
folder stond duidelijk dat de kosten voor het Visum uiteraard
niet ingebrepen waren en mind you, het ging om 2 dollar extra
p.p.) In onze groep zaten ook nog twee Spanjaarden die spontaan
Engels begonnen te spreken om maar niet verward te worden met
hun landgenoten.. Wij kennen die plaatsvervangende schaamte
ondertussen ook wel een beetje.....
Cambodja: Phnom Penh
 Gisteren
hebben we vanuit onze boot naar de boot van Boris en Lonneke
geroepen dat we om 20.00 uur bij het eerste restaurant uit de
lonely planet zouden gaan eten. Wij redden het net op tijd en
warempel, zij komen een kwartiertje later ook achter op een
brommertje aangescheurd! We eten echt heel erg lekker (tapas) en
genieten van ijskoud en spotgoedkoop bier. De volgende dag is
een ontzettend heftige dag. We bezoeken eerst het Tuol Sleng
museum (de oude S 21 gevangenis waar de gevangen van het Rode
Khmer regime werden vastgehouden en gemarteld). Daarna gaan we
door naar de Killing Fields, waar de gevangen uit de S 21 werden
doodgeschoten (als ze geluk hadden) en begraven in de massa
graven. Geluk hebben om dood te worden geschoten? Ja, kogels
zijn duur, dus werden ook mensen levend begraven, doodgeslagen
etc. En om te voorkomen dat er toch iemand het overleefde en om
te voorkomen dat het ging stinken werd het graf nog even
overgoten met chemicalien. Babies werden tegen een boom
doodgeslagen (zewaren de prijs van een kogel niet waard). En
mochten er toch kogels zijn dan werden babies als kleiduif
gebruikt... kun je je er een voorstelling van maken???? Wat we
er nu nog van terug zien is nog steeds heel erg heftig. Er
steken her en der kleren uit de grond (door het regenseizoen
wordt er een laag aarde weggewassen) en steken er botten, tanden
en sierraden uit de grond. We kunnen eigenlijk geen woord meer
uitbrengen, het is een prachtige vredige plaats met mooie grote
bomen maar een afgrijslijke geschiedenis. Onze chauffeur vraagt
na afloop doodleuk of we nog even naar de shooting range willen
waar we een AK-47 of raketwerper kunnen afvuren... Uuuhhh Nee,
wat had je zelf gedacht??? We vinden het onvoorstelbaar dat dit
gewoon kan, maar het is er een goedlopende touristenbezigheid en
ze zamelen op deze manier geld in... Wij zijn er gewoon een
beetje van streek van. ..
Sihanoukville
Na een dag vol Rode Khmer narigheden
besluiten we maar om met onze kont een paar dagen op het strand
te gaan liggen. We hebben het erg druk gehad de laatste weken en
zijn in moordend tempo door Laos en Vietnam getrokken met als
gevolg dat we het in het zuiden van Vietnam eigenlijk wel een
beetje bekeken hadden. Cambodja is een te mooi land om zo maar
te verlaten dus leek het strand ons een uitstekende optie. We
ontmoeten Boris en Lonneke ook weer en verblijven in prachtige
bungalows aan het strand die gerund worden door een Nederlander.
(Cove Bungalows) We drinken voor minder dan 40 eurocent koud
tapbier met onze voeten in het zand.. tsss. Wat willen we nog
meer.
Siem Reap
 Omdat
we niet de rest van onze reis op ons gat kunnen blijven liggen
vinden we gaan we toch maar weer eens verder. De tempels van
Angkor wachten op ons! Met de bus gaan we via Phnom Penh naar
Siem Reap waar we in een prachtige villa terechtkomen voor
weinig geld! Het is echt een van de mooiste kamers die we ooit
hebben gehad en ook nog budget vriendelijk! (het is de Golden
Temple Villa in Siem Reap). We gaan de volgende dag met een Tuk
Tuk chauffeur naar de tempels van Angkor. Het gebied is echt te
groot om te voet door te komen, dus we hebben vervoer nodig.
Heel handig is dat de chauffeur goed engels spreekt en ook nog
wat kan uitleggen over de tempels. Maar echte Nederlanders als
we zijn besluiten we de twee dagen erna om maar op de fiets te
gaan. We hebben dan echt de tijd aan ons zelf! We gaan ook de
wat meer afgelegen tempels bezoeken en zijn vaak met zijn tweeen
bij een tempel. Het is echt een prachtige ervaring die zich
moeilijk in woorden laat vastleggen. Op de foto pagina van
Cambodja staan wat fotos die je een indruk geven van de pracht
van deze tempels. Het is weer heel anders dan de tempels die we
gezien hebben in Thailand en Midden Amerika. Ze zouden alleen
nog bij de populaire tempels de grote groepen Koreanen/
Japanners moeten verbieden die overal met hun handen aankomen!
(zelfs de gidsen doen dapper mee met het beklimmen van beelden
en, jawel, het aanraken van de borsten van de beelden van de
topless hofdanseressen....).
Na drie dagen tempelen in de schroeiende
hitte zijn we toch wel tempel moe. De tijd is gekomen om snel
door te gaan naar Bangkok en dan te vliegen naar Kuala Lumpur
waar Shukreen (Gerjanne haar gastzusje) op ons wacht. We nemen
dan nu echt voor de laatste keer afscheid van Boris en Lonneke
en maken ons op voor wat lokaal bekend staat als “de busrit van
de gebroken ruggen”. We begrijpen nu waarom, de weg is echt
heeeeel erg slecht en na 12 uren bussen en wachten bij de
grenspost komen we eindelijk in Bangkok aan.
Maleisie: Kuala Lumpur
Onze vlucht met Air Asia is fantastisch en
goedkoop en binnen 2 uur na vertrek komen we aan in KL, waar we
een bus nemen naar het Centrale busstation. Shukreen staat al op
ons te wachten en het is super leuk om haar weer eens even te
zien. Het was alweer 3 jaar geleden dat ze voor het laatst in
Nederland op bezoek was en nu is het dus eindelijk tijd voor ons
om haar eens op te zoeken.
 Ze heeft zelfs een paar dagen vrij genomen
om ons KL te laten zien en dus laten we ons meevoeren naar de
Petronas Twin Towers (waar ze werkt), KL tower, Merdeka Square,
het vogelpark, het National Monument en ook een blik in de
grootste moskee van Maleisie. Wij vinden de stad een
verademing. Eindelijk eens geen scooters, luide muziek,
straathonden en straatvuil. Alles gaat hier weer redelijk
geordend. Pas als we door Chinatown lopen voelen we ons weer een
beetje “thuis” grappen we tegen Shukreen.
Het is onzettend leuk om haar zussen (weer)
eens te zien en we eten heerlijke maaltijden bij haar moeder
thuis en in restaurant met Shukreens vriend Reeza. We eten bij
een bananaleaf restaurant waar je de maaltijd geserveerd krijgt
op een bananenblad en geacht wordt het hele spul met je handen
op te eten. En dan hebben we het niet over wat friet, maar over
rijst met prut en vlees enzo..... Lekker knoeien dus, maar een
erg leuke ervaring.
Melacca
Shukreen en haar jongere zus Reyhan nemen
ons mee naar Melacca. Een stadje op een uur rijden vanaf KL, dat
vroeger een Nederlandse kolonie is geweest. De stad heeft
tijdens de VOC periode ongeveer 300 jaar onder Nederlandse
leiding gestaan en dat kun je nu nog steeds terugzien in de
stad. Zo is er bijvoorbeeld een “ Stadhuys”, en zijn er straten
als Jonkerstraat. Als wij er zijn is er ter gelegenheid van het
50 jarig bestaan van Onafhankelijk Maleisie een Nederlandse week
georganiseerd. We eten hagelslag, oliebollen en kroketten (die
laatste waren niet echt geweldig, maar ok....) en maken een paar
optredens van het Nederlandse dweilorkest Kleintje Pils mee. We
staan met een zooitje andere Nederlanders lekker te swingen op
het “Dutch Square” en zingen mee met de Doe Maar medley, Guus
Meeuwis en andere grote Nederlandse succesen. Van Shukreen en
haar zus nemen we die avond tijdelijk afscheid, we zullen haar
weer zien als we weer in KL terugkomen. We hebben nog een hele
nare ervaring met het Sama Sama hostal dat in de Lonely Planet
als fantastisch en gastvriendelijk beschreven staat.. Nou NIET
dus.. Fabian stelt een vraag en omdat de eigenaar zo stoned als
een garnaal is geeft hij geen antwoord maar gaat hij schelden.
Dat durft hij niet tegen Fabian te doen dus begint hij maar
tegen Shukreen in het Duits te schelden.. Juist ja, hier kunnen
we maar 1 ding aan doen:”Wegwezen!” (nou ja, we hadden de boel
nog in de fik kunnen steken, maar dat ging net wat te ver vonden
we...) Zelf gaan we na nog een dag Melacca en meebleren met de
muziek op naar Singapore.
Singapore
 We gaan met de bus van Melacca naar
Singapore met een super deluxe bus!! We hebben nog even
flashbacks naar Argentinie waar je dus ook in bussen zit met
maar 3 stoelen op een rij i.p.v. 4. De grensovergang verloopt
weer soepeltjes en even later bevinden we ons in het hart van
Singapore. Als we dachten dat KL schoon en netjes was......
Singapore is zowaar nog netter en schoner en dit is voor ons dus
echt een paradijs! Maar wel duur. We vinden een kamer in het
Waterloo hostel voor 65 Singapore dollar per nacht, dat is zo’n
33 euro. Pppfff, dat is ons halve dagbudget! Maar goed, de kamer
is groot, schoon en netjes en veel keuze hebben we niet....
 Onze tijd in Singapore besteden we
voornamelijk aan de zoekactie naar lenzen en camera’s. We hebben
natuurlijk een mooie camera, maar missen toch iets. Na veel
wikken, wegen en vragen stellen bij winkels zijn we eruit dat we
een nieuwe lens willen. We kopen uiteindelijk een meer
lichtgevoelige lens, die ook in donkere omstandigheden veel
betere foto’s kan maken. De nieuwe body komt dan in Nederland
nog wel een keer als de prijzen wat gedaald zijn.
We hebben nog wel 1 angstige ervaring als
we heel erg vroeg wakker worden terwijl ons bed staat te
schudden.. Een aardbeving!! Als we opstaan lijkt het net alsof
we heel erg dronken zijn, want we kunnen niet recht staan
blijven en ook lopen is lastig. En omdat we op de 7e
verdieping van het hostal zitten vinden we het eigenlijk beiden
doodeng. Maar op de gang is iedereen erg rustig en we horen dat
we het beste binnen kunnen blijven.... Als er dan ook nog een
grote neger met handdoek om zijn middel van het toilet komt en
roept “I was completely shaking man...” lachen we er maar om en
besluiten we vroeg te gaan ontbijten. Later horen we van de
zware aardbeving in Indonesië, die hebben we dus gevoeld. Wij
zijn er een stuk beter afgekomen....
Maleisie: Cameron Highlands
 Na ons Singapore avontuur nemen we een bus
naar de Cameron Highlands in Maleisie. Het duurt werkelijk een
hele dag voor we er zijn. We moeten een keer overstappen en
later nog bijna 2 uren wachten op een klein busstation voor een
derde bus..... Maar we halen het en hebben zelfs een pick-up
vanaf het busstation naar een leuk hostal. De volgende 2 dagen
maken we mooie wandelingen door de jungle/bergen van de Cameron
Highlands. Onze nieuwe lens bewijst zich meteen hier in de
donkere jungle
J
Hier wat hoger in de bergen is het best koud. We moeten weer
eens een jas aan!! Het is 18 graden ofzo en we hebben het gevoel
dat het midwinter is.... Dat wordt nog wat als we thuiskomen
straks.... Het was de laatste actieve bezigheid die we hier
ondernemen, want de laatste etappe is naar KL gaan en dan via
Bangkok door naar een eiland.
Kuala Lumpur
Shukreen en Reeza halen ons weer van het
busstation als we moe, vies, nat en bezweet terugkomen uit de
highlands. We kunnen voor de maaltijd nog net ff een douche
pakken. Het is inmiddels Ramadhan een het avond eten is dan best
wel een “big thing”, gelukkig kunnen we schoon en fris
aanschuiven.... We vinden het bijzonder om tijdens Ramadhan de
break fast en de maaltijd mee te mogen maken.
’s Avonds na de maaltijd gaan we met
Shukreen en Reeza naar de hilarische film “Ratatouille”, een
animatiefilm over een rat met geweldige kookkunsten.
Supergrappig en we lachen ons de bulten in de bios. De volgende
ochtend is het helaas alweer tijd om afscheid te nemen van
Shukreen en haar familie. We vliegen terug naar Bangkok om
vanaf daar met de bus en boot naar Koh Chang te gaan. Hier
sluiten we onze reis af.
We kunnen eigenlijk niet geloven dat het er
alweer opzit voor ons. Een jaar is echt megasnel omgegaan. We
maken al grapjes “volgend jaar gaan we voor twee jaar weg”. Het
is een ervaring die we niet hadden willen missen. In Vietnam
waren we er met z’n tweeën eigenlijk wel een beetje klaar mee,
maar na Cambodja en Maleisië hebben we er eigenlijk weer
helemaal zin in. Maar goed, als we nu nadenken over thuis,
willen we nu ook wel terug gaan, al was het maar voor eventjes
om iedereen weer te zien.
Gek gevoel dat het volgende verslag
waarschijnlijk gewoon uit Leeuwarden komt in plaats van een
andere exotische plek op aarde!
Bedankt voor het lezen van onze verslagen,
het bekijken van onze foto’s en alle leuke reacties in ons
gastenboek, mailbox en sms!!! We hebben ervan genoten!!
En dat jullie van de website hebben kunnen genieten heb
je te danken aan Fabian zijn vader (zie
www.tweereizigers.nl) en
de back-up webmistress Hanneke! Ook jullie ontzettend bedankt!
Tot heel snel, |
