De horrorwinter van 2012!



Enkele stukadoorsbedrijven werden benaderd en deze kwamen om de situatie te bekijken en een prijsopgave doen. De 1e kwam met een goed en betrouwbaar verhaal. De 2e kwam, zag de inmiddels kale muur in de hal en vroeg dit is wat er moet gebeuren? Nadat ik zei dat er nog meer was en vervolgens de rest liet zien rende deze gillend naar huis. De 3e waren een stel polen. Bij het zien van de kapotte stucplafonds begon deze over slopen en gipsplaatjes. En bij onze vraag hoe hij de giga scheur in de muur ging repareren en daarop antwoordde: "sjmeruh" ... wisten wij genoeg. Toch maar met het officiele stukadoorsbedrijf in zee. En daar hebben we geen spijt van gehad.

Eind 2011 werd er steeds gesproken over de horrorwinter. Nou lachen natuurlijk, want gevroren had het nog helemaal niet.
Maar het lachen verging ons vanaf 3 februari 2012. Het begon te sneeuwen. Hoe romantisch, maar de temperatuur zakte drastisch ...



De CV loeide en maakte overuren (ben nu al bang voor de afrekening). De waterleiding was elke ochtend bevroren. En boven in huis was het koud, zo ontzettend koud. We hebben het nog nooit zo koud gehad. Door het stucen kwam er heel veel vocht in huis. En kou en vocht is geen goede combinatie. We hadden dubbele dekbedden, de overgordijnen als sprei, en 's nachts kleren aan. We kregen het niet warm. Het waren lange bibberende nachten. Een slaapkamer hadden we ongemoeid gelaten. Dat was de kamer waar wij sliepen. Daar was dus nog behang. Dit behang was zo doorweekt van al het vocht dat we het konden bewegen op de muur. 's Ochtends zaten zelfs de overgordijnen vastgevroren aan de ramen. De douche was lekker warm maar ook dat kun je niet urenlang doen. En o wee als de kraan dicht gedraaid werd ...
Groot respect voor de mensen van vroeger ...
Maar dan kwam mijn moeder met de erwtensoep en alles was weer goed.



Kijk verder naar de witte varkens